Surat Sad — Ayat 21

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• نَبَأُ (naba'): kabar utawa warta kang wigati.
• الْخَصْمِ (al-khashm): wong kang padha padu utawa mungsuhan; ing kene tegese wong loro kang padha sengketa.
• تَسَوَّرُوا (tasawwarū): padha munggah ing tembok utawa pager.
• الْمِحْرَابَ (al-mihrāb): panggonan kang dienggo ibadah, yaiku ngarep masjid utawa kamar pangibadahané Nabi Dawud.

1. Tafsiré ayat:

Dhuh Rasul, apa kowé wis tau krungu critané wong loro kang padha padu, nalika padha munggah ing tembok panggonan pangibadahé Nabi Dawud? Kedadeyan iki crita kanggo nglipur lan menehi piwulang marang Kanjeng Nabi Muhammad. Nalika iku Nabi Dawud lagi ngibadah ing mihrabé, dumadakan ana wong loro mlebu kanthi cara kang ora lumrah, yaiku munggah saka tembok. Nabi Dawud kaget lan wedi. Wong loro mau banjur matur yèn sejatiné padha padu, salah siji saka wong loro mau tumindak zhalim marang liyané. Mula saka iku, wong loro mau nyuwun supaya Nabi Dawud ngadili kanthi adil, ora pilih kasih, lan nuduhake dalan kang bener. Crita iki dadi piwulang babagan kudu tumindak adil ing saben putusan, sarta ora kena wedi marang sapa waé nalika ngadegake kebeneran.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Allah ngandhani crita-crita umat sadurungé supaya dadi piwulang lan panglipur kanggo Kanjeng Nabi lan para mukmin.
• Wong kang ngadili kudu tumindak adil, ora mihak marang siji-sijia, lan kudu ngandhani dalan kang bener marang wong kang padha sengketa.
• Saben wong kang ngibadah kudu tetep tenang lan ora gampang kaget, amarga kadhang kala ana kedadeyan kang ora dikarepake.
• Crita iki mulangake yèn kita ora kena tumindak zhalim marang liyan, lan yèn wis tumindak salah kudu gelem ngakoni lan njaluk kaadilan.
• Kabeh crita ing Al-Qur'an iku ngandhut hikmah lan piwulang kanggo wong kang gelem mikir lan ngamalake.