Sura Sad — Werset 33

Znaczenie słów:

• رُدُّوهَا – „zwróćcie je” – chodzi o konie.
• فَطَفِقَ – „zaczął” lub „zabrał się do”.
• مَسْحًا – dosłownie „gładzenie”, ale w tym kontekście oznacza cięcie mieczem.
• بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ – „po nogach (piszczelach) i szyjach”.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Gdy słońce zaszło podczas przeglądu koni, a Prorok Sulajman (pokój z nim) zdał sobie sprawę, że zapomniał o wspominaniu Allaha i modlitwie, powiedział: „Przyprowadźcie mi te konie z powrotem!”. Gdy je przyprowadzono, zaczął ciąć ich nogi i szyje mieczem, oddając je w ten sposób jako ofiarę dla Allaha – nie z powodu gniewu czy chciwości, lecz jako wyraz skruchy i rezygnacji z tego, co odwiodło go od pamięci o Panu. Był to gest wyrzeczenia się tego, co mogło odciągnąć od czci Boga.

Korzyści i nauki płynące z tej historii:

1. Wyższość spraw duchowych nad doczesnymi – Sulajman (pokój z nim) pokazał, że nawet najcenniejsze dobra materialne są niczym wobec pamięci o Allahu i obowiązków religijnych.
2. Szczera skrucha wymaga czynu – nie wystarczy żałować w sercu, lecz trzeba podjąć konkretne działania naprawcze, nawet jeśli wiążą się z wyrzeczeniem.
3. Pokora władców i bogatych – najpotężniejszy król swoich czasów nie wahał się poświęcić swoich ukochanych koni, ucząc nas, że majątek nie powinien stać się bożkiem.
4. Miłość do Allaha ponad wszystko – ta historia inspiruje do tego, by nasze serca były zawsze zwrócone ku Stwórcy, a nie ku rzeczom, które przemijają.
5. Wartość czasu w islamie – utrata czasu na modlitwę była dla Sulajmana tak bolesna, że zareagował w ten sposób, co uczy nas szacunku dla każdej chwili przeznaczonej na kult.