سوره ص — آیه 33

معانی کلمات:

• رُدُّوهَا: آن را بازگردانید.
• فَطَفِقَ: پس آغاز کرد / شروع کرد.
• مَسْحًا: در اینجا به معنای قطع کردن و زدن است (نه مسح کردن دست).
• بِالسُّوقِ: به ساقهای (پاهای) اسبها.
• الْأَعْنَاقِ: گردنها.

تفسیر آیه:

حضرت سلیمان علیهالسلام پس از آنکه اسبهای اصیل و تیزرو را در هنگام عصر بر او عرضه کردند، چنان مجذوب تماشای آنها شد که از یاد پروردگارش غافل ماند و خورشید غروب کرد و نماز عصر او قضا شد. او که از این غفلت بسیار اندوهگین و پشیمان شده بود، فرمود: «این اسبها را به من بازگردانید.» چون اسبها را بازگرداندند، او با شمشیر شروع به بریدن ساقها و گردنهای آنها کرد تا آنها را از صحنه خارج کند و دیگر چیزی او را از یاد خدا بازندارد. این کار او نشاندهندهی شدت ندامت و عزم راسخ او بر ترک هر چیزی بود که باعث غفلت از ذکر خدا شود.

فواید و پیامهای آیه:

• مؤمن باید در برابر هر چیزی که او را از یاد خدا غافل میکند، حساس باشد و برای جبران، قاطعانه عمل کند.
• محبت به دنیا و امکانات آن اگر در مسیر رضای خدا نباشد، میتواند انسان را از عبادت و اطاعت بازدارد؛ پس باید مراقب بود.
• ندامت واقعی تنها با گفتار نیست، بلکه با تصمیم عملی و جدی برای حذف موانع عبادت همراه است.
• این آیه نشان میدهد که بزرگان و پیامبران نیز در برابر خطاهای خود سختگیری میکردند و برای جبران، از امکانات مادی خود در راه خدا میگذشتند؛ این درس بزرگی برای همه مؤمنان است که هیچ چیز نباید بر یاد خدا مقدم شود.