Surja Sad — Ajet 33

Kuptimet e fjalëve:

• رُدُّوهَا عَلَيَّ: Kthemani ato (kuajt) tek unë.
• فَطَفِقَ: Filloi dhe u përqendrua.
• مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ: Duke i prerë këmbët dhe qafat e tyre (me shpatë).

Tefsiri i Ajetit:

Kur Profeti Sulejmani a.s. pa që dielli perëndoi dhe ai nuk e kishte kryer namazin e ikindisë për shkak se ishte i angazhuar me shikimin e kuajve të bukur që iu paraqitën, ai u pendua dhe tha: "Unë e desha më shumë dashurinë e pasurisë (këtyre kuajve) sesa përmendjen e Zotit tim, derisa dielli u fsheh nga sytë e mi." Pastaj urdhëroi: "Kthemani kuajt tek unë!" Dhe ia kthyen. Ai filloi t'i presë me shpatë këmbët dhe qafat e tyre, duke i bërë ato kurban për hir të Allahut, si shprehje pendimi dhe pastrimi nga ajo që e largoi nga adhurimi i Zotit të tij. Ky veprim tregon se ai e donte mirësinë dhe atë që është pranë Allahut më shumë se çdo gjë tjetër, dhe se ai e sakrifikoi atë që e pengoi nga përmendja e Zotit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Dashuria për pasurinë dhe kënaqësitë e kësaj bote nuk duhet të na pengojë kurrë nga adhurimi dhe përmendja e Allahut, sepse ajo që na largon nga Zoti ynë, sado e dashur të jetë, duhet ta lëmë dhe ta sakrifikojmë për hir të Tij.
2. Pendimi i sinqertë kërkon veprim praktik; njeriu duhet të largohet nga ajo që e ka shkaktuar gabimin dhe të mos e lërë vend për t'u kthyer në të.
3. Ky ajet tregon se edhe pejgamberët mund të gabojnë, por ata nxitojnë të pendohen dhe të kthehen te Allahu, gjë që na mëson se pendimi është dera e hapur për çdo besimtar.
4. Sakrifica për hir të Allahut, edhe kur është e vështirë, është shenjë e sinqeritetit dhe e dashurisë së vërtetë ndaj Tij, dhe Allahu i shpërblen ata që e bëjnë këtë me mirësi të madhe.