سورت ص — آیت 35

(رب اغفر لي) زما ګناهونه وبخښه (وهب لي ملكاً لا ينبغي لأحد من بعدي) او ما ته داسي بادشاهي راکړه چې له ما وروسته د چا لپاره نه وي مناسبه. سلیمان علیه السلام د الله تعالی څخه داسي بادشاهي غوښتنه وکړه چې له هغه وروسته به د بشر لپاره بېلګه نه وي، نه د دې لپاره چې د دنيا پر حرص يې کاوه، بلکې د الله تعالی د خاص کرم او فضل په توګه يې غوښته. (إنك أنت الوهاب) بېشکه ته ډېر ورکونکی يې، چې خپل بندګانو ته بې حسابه عطا کوې.

د سلیمان علیه السلام دا دعا د توبې او عاجزۍ ښه بېلګه ده. هغه د خپل ګناه اقرار وکړ او د الله تعالی څخه يې د بخښنې غوښتنه وکړه، او په دې سره يې دا هم وښودله چې نعمتونه د الله تعالی له فضله دي، نه د انسان له قوت څخه. الله تعالی د هغه دا دعا قبوله کړه او هغه ته يې داسي بادشاهي ورکړه چې د هغه وروسته د چا لپاره نه وه مناسبه. دا زموږ لپاره لوی درس دی چې کله هم له الله تعالی څخه د بخښنې غوښتنه وکړو او په خپلو دعاګانو کې له هغه څخه د خپلو اړتیاوو پوره کول وغواړو، ځکه هغه ډېر بخښونکی او ډېر ورکونکی دی.