سورت ص — آیت 36

د معنايي کلمې:

• سَخَّرْنَا: مونږ تابع کړه، رامسخ کړه.
• رُخَاءً: نرمه، نرمه او له سختۍ پرته.
• حَيْثُ أَصَابَ: چېرته چې يې اراده وکړه، قصد وکړي.

د آيت تفسير:

مونږ د سلیمان (علیه السلام) دعا قبوله کړه او هغه ته مو باد مسخر کړ، چې د هغه په امر به روان و، نرم او له کومې سختۍ پرته، بيا به هم د هغه قوت او چټکتیا ساتلې وه. دا باد به هغه چېرته چې سلیمان اراده کوله، په نرمۍ سره رسولو، او د هغه په بشپړ کنټرول کې و. دا د هغه د هغه غوښتنې په ځواب کې و چې له خپل رب يې د یو ځانګړي او بې مثاله بادشاهۍ غوښتنه کړې وه.

فايدې:

• دا آيت ښیي چې الله تعالی د خپلو نیکو بندگانو دعاګانې قبلوي او هغوی ته د دوی د اخلاص او توبې په بدل کې ځانګړي نعمتونه ورکوي.
• دا چې باد، چې یو له هغو مخلوقاتو څخه دی چې انسان يې په کنټرول کې نشي نیولی، د الله په امر د یو نبي تابع کېږي، دا د الله د لوی قدرت او حاکمیت ښکارندويي کوي.
• سلیمان (علیه السلام) د خپلې توبې او دعا له لارې داسې بادشاهي ترلاسه کړه چې له هغه وروسته به د هیچا لپاره نه وي، دا موږ ته دا درس راکوي چې که له الله سره زموږ اړیکه سمه وي، هغه کولای شي چې موږ ته له تصور څخه زیات ورکړي.
• دا آيت د الله تعالی پر نعمتونو د راضي کېدو او د هغه د فضل د یادولو ترڅنګ، د دعا او توبې په اهمیت هم رڼا اچوي.