سورت ص — آیت 41

د معنا کلمې:

• نُصْبٍ: ستونزه، تکلیف او مشقت.
• عَذَابٍ: درد، کړاو او رنځ.

تفسیر:

ته (ای رسوله!) زمونږ بنده ایوب یاد کړه، کله چې هغه خپل رب ته اواز وکړ او ویې ویل: "ای زما ربه! شیطان ما ته په تکلیف او درد سره لمس کړی یم." یعنې هغه په خپل بدن، مال او اولاد کې داسې سخت مصیبت او رنځ ویني چې د شیطان د وسوسې او لمس له امله یې ځان ته منسوبوي. خو دا خبره د ادب له مخې وايي، ځکه چې هغه پوهېږي چې ټول کارونه د الله تعالی له حکم او ارادې پرته نه کېږي، خو د شیطان د وسوسې له امله یې دغه مصیبت ځان ته منسوب کړی دی. ایوب علیه السلام د خپل رب په درشل کې له خپل حالت څخه شکایت کوي او د رحمت غوښتونکی دی، نه د اعتراض کوونکی.

فايدې:

• د مصیبت په وخت کې له الله تعالی سره دعا او شکایت کول د پیغمبرانو لار ده، او دا د بندې او رب ترمنځ د اړیکې پیاوړتیا ښیي.
• ایوب علیه السلام د اوږدې ناروغۍ او مصیبت سره سره له صبر او توکل څخه لاس نه واخیست، دا موږ ته زده کوي چې په سختو حالاتو کې باید له الله تعالی نه مرسته وغواړو او هیله پرې وکړو.
• د مصیبت منسوبول شیطان ته د ادب له مخې دی، ځکه چې بنده باید د الله تعالی په شان کې هیڅ عیب ونه ګوري، بلکې د خپل عمل او د شیطان د وسوسې له امله یې ځان ته منسوب کړي.
• دا آیت موږ ته د صبر او استقامت درس راکوي، چې که هر څومره مصیبت راشي، باید له الله تعالی نه هیله ونه پرېکوو او د هغه په رحمت باور ولرو.