Surja Sad — Ajet 41

Kuptimet e fjalëve:

• Nusb (نُصْب): mundim, lodhje e madhe dhe vuajtje në trup.
• Adhab (عَذَاب): dhembje dhe vuajtje e rëndë, sidomos nga sëmundja.

Tefsiri i Ajetit:

O Pejgamber, përkujtoje robin Tonë Ejubin (alejhi selam), i cili ishte shembull i durimit dhe i falënderimit. Kur e goditi sëmundja e rëndë dhe humbja e pasurisë e të familjes, ai iu lut Zotit të tij me sinqeritet të plotë, duke thënë: "O Zoti im, më ka goditur shejtani me mundim të madh në trupin tim dhe me dhembje të rënda në pasurinë time dhe në familjen time." Ai ia atribuoi shejtanit këtë vuajtje, nga edukata e tij e lartë ndaj Zotit, sepse të gjitha gjërat vijnë nga Zoti, por shejtani ishte shkaktari i kësaj prove përmes dredhisë dhe nxitjes së tij. Me këtë lutje, Ejubi kërkoi mëshirën dhe ndihmën e Zotit për ta larguar këtë vuajtje.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Durimi i pejgamberëve ndaj sprovave është mësim i madh për ne – kur ata u goditën me vuajtje të mëdha, ata nuk u ankuan ndaj njerëzve, por iu drejtuan Zotit me lutje.
2. Lutja është arma e besimtarit në çdo vështirësi; ajo tregon varfërinë tonë ndaj Zotit dhe nevojën tonë për Të.
3. Edukata e lartë e njeriut ndaj Zotit – njeriu nuk duhet t'i ankohet Zotit me pakënaqësi, por duhet t'i drejtohet Atij me respekt dhe përulësi, duke kërkuar ndihmë.
4. Shejtani është armik i njeriut dhe mund të jetë shkaktar i sprovave, prandaj duhet të kërkojmë mbrojtje nga Zoti nga e keqja e tij.
5. Sprovat nuk janë shenjë e zemërimit të Zotit, por shpesh janë provë për të ngritur gradat dhe për të pastruar shpirtrat, siç ndodhi me Ejubin që doli nga sprova më i pastër dhe më i lartë.