سورت ص — آیت 42

د کلمو معناګانې:

• ارْكُضْ: په پښه ووهه (ځمکه).
• مُغْتَسَلٌ: د غسل ځای، هغه ځای چې هلته غسل کېږي.
• شَرَابٌ: څښاک، هغه اوبه چې وڅښل شي.

تفسیر:

دا آیت د حضرت ایوب علیه السلام د کېسې یوه برخه ده. کله چې هغه په سخت ناروغۍ اخته شو او ډېر کاله یې د دې مصیبت په وړاندې صبر وکړ، الله تعالی ته یې دعا وکړه. الله تعالی د هغه دعا قبوله کړه او ورته یې وویل: "په خپله پښه ځمکه ووهه." کله چې حضرت ایوب علیه السلام داسې وکړل، نو له ځمکې نه یوه سړه اوبه راووتلې. الله تعالی ورته وفرمایل: "دا هغه ځای دی چې هلته به غسل کوې او دا اوبه به څښې." نو حضرت ایوب علیه السلام په دې اوبو غسل وکړ او ترې یې وڅښلې، نو د هغه ټول ناروغۍ او تکلیف له منځه لاړ او بېرته روغ شو. دا د الله تعالی لخوا د هغه د صبر او دعا په بدل کې یوه لویه نعمت او رحمت وه.

فايدې:

1. په مصیبت او تکلیف کې صبر کول د الله تعالی د رحمت او مرستې لامل ګرځي.
2. الله تعالی د خپلو بندګانو دعاګانې اوري او د هغوی په مشکل کې ورته لارې چارې ښیي.
3. الله تعالی د خپل بنده د ازموینې وروسته هغه ته داسې نعمتونه ورکوي چې مخکې یې تصور هم نه کاوه.
4. د الله تعالی په حکم باندې عمل کول، که څه هم د عقل له نظره عجیب ښکاري، خو تل په هغه کې خیر او برکت وي.
5. روغتیا او عافیت د الله تعالی له لویو نعمتونو څخه ده، چې باید پرې شکر وباسو.