Suurah Saad — Aayad 41

Macnada Erayada:

• نُصْبٍ (Nusb): Dhib iyo daal badan.
• عَذَابٍ (Cadhaab): Xanuun iyo jirro ku dhaca jidhka.

Tafsiirka:

Nabiyow (Nabiga ﷺ), xusuuso addoonkayagii aan doonayay Nabi Ayyuub (CS), markuu u dhawaaqay Eebihiis isagoo baryaya: "Eebow, shaydaan wuxuu i taabtay dhib iyo daal, iyo xanuun jidhka igu dhacay, hantidaydii iyo caruurtaydiina waa iga lumay." Wuxuuna u nisbeeyey shaydaanka sababta musiibada, isagoo edeb u hayn Eebe, maxaa yeelay wax kasta oo dhaca waxay ka yimaadaan Eebe, laakiin shaydaanka ayaa ahaa sababka iyo waswaasta keentay inuu ku dhaco cudurka iyo dhibka.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Samirka iyo tawakkulka: Nabi Ayyuub (CS) wuxuu noo tusaale u yahay samirka xanuunka iyo dhibka, isagoon ka cabsan inuu Eebe u cawdo oo baryo.
2. Adduunyo waa imtixaan: Musiibada iyo dhibku waa imtixaan Ilaahay, wuxuuna ku tijaabiyaa addoomadiisa si ay u koraan darajooyinkooda.
3. Baryada Eebe waa fure: Marka dhibku ku dhaco, waa inaannu u weydiisto Eebe kaliya, isagoo ah kan wax walba karaya, oo baryada ka jawaaba.
4. Edbinta hadalka: Nabi Ayyuub (CS) wuxuu noo baray inaannu hadal edeb leh ku baryo Eebe, isagoon Eebe u nisbeeyin wax aan fiicnayn, laakiin shaydaanka u nisbeeyo sababta dhibka.
5. Imaanka iyo yaqiinka: Aayaddu waxay xoojisaa imaanka in Eebe uu maqlo baryada addoomadiisa, oo uu garto dhibkooda, isla markaana uu jawaabo marka la barto.