سوره ص — آیه 41

معانی کلمات:

• نُصْب: رنج و مشقت، خستگی و سختی.
• عَذَاب: درد و آلام جسمانی (در اینجا منظور بیماری و رنج بدنی است).

تفسیر آیه:

ای پیامبر، یاد کن بندهی ما ایوب را، آنگاه که پروردگارش را ندا داد و گفت: «به راستی که شیطان مرا به رنج و عذاب (جسمانی و مالی و خانوادگی) گرفتار کرده است.» ایوب با این بیان، ادب خود را در برابر خداوند حفظ کرد؛ زیرا او میدانست که همهی امور به خواست و تقدیر خداوند است، اما چون این بلاها به واسطهی وسوسه و القای شیطان بر او وارد شده بود، آن را به شیطان نسبت داد. او در حقیقت از خداوند میخواست که این گرفتاری را از او برطرف سازد و صبر و شکیباییاش را کامل گرداند.

فواید و پیامهای آیه:

• صبر در برابر بلاها و مصیبتها، نشانهی ایمان راستین است و خداوند بندگان صبور را دوست دارد و پاداش عظیمی به آنان عطا میکند.
• انسان در سختیها باید به درگاه خداوند پناه ببرد و از او یاری بخواهد، نه اینکه از رحمت الهی ناامید شود.
• ادب در دعا و گفتار با خداوند، از نشانههای بندگی خالصانه است؛ حتی در سختترین لحظات، نباید زبان به شکایت از تقدیر الهی گشود.
• شیطان دشمن آشکار انسان است و همواره در تلاش است تا او را به رنج و عذاب گرفتار کند؛ پس باید از وسوسههای او به خدا پناه برد.
• این داستان به ما میآموزد که پس از صبر و استقامت، خداوند گشایش و پاداش نیکو عطا میکند و هر سختی با آسانی همراه است.