Sura Sad — Werset 59

Znaczenie słów:

• فَوْجٌ – grupa, tłum, zbiorowość ludzi.
• مُقْتَحِمٌ – wchodzący gwałtownie, wdzierający się siłą.
• لَا مَرْحَبًا بِهِمْ – nie ma dla nich powitania, niech nie będzie im tu dobrze.
• صَالُو النَّارِ – ci, którzy będą w ogniu, doświadczą jego żaru.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Gdy ludzie wchodzący do piekła spotkają się tam, zaczynają się wzajemnie obwiniać i złorzeczyć sobie. Jedni mówią do drugich: „Oto kolejna grupa wchodzi razem z wami do ognia” – mając na myśli tych, którzy podążają za swoimi przywódcami w błąd i grzechu. Na to odpowiadają ci, którzy już są w ogniu: „Niech nie będzie im tu dobrze, nie ma dla nich miejsca ani ulgi. Oni doświadczą żaru ognia tak samo jak my, i podzielą nasz los w cierpieniu”. Jest to wyraz całkowitego braku współczucia i solidarności między grzesznikami w dniu kary – każdy z nich jest zajęty własnym nieszczęściem, a nawet cieszy się z cierpienia innych, którzy podążali ich śladem.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed naśladowaniem przywódców w złu – ci, którzy prowadzą innych do grzechu, poniosą odpowiedzialność nie tylko za siebie, ale i za tych, których sprowadzili na manowce. W piekle nie będzie między nimi żadnej więzi ani pomocy.
2. Sprawiedliwość Boga – każdy otrzyma dokładnie to, na co zasłużył. Nikt nie uniknie kary, a wspólne cierpienie nie złagodzi losu grzeszników.
3. Zachęta do pokuty i powrotu do Boga – skoro los ludzi w piekle jest tak straszny, że nawet wzajemnie sobie złorzeczą i nie okazują żadnego miłosierdzia, to tym bardziej powinniśmy szukać miłosierdzia Allaha w tym życiu, zanim nadejdzie dzień, w którym żadna skrucha nie będzie przyjęta.
4. Prawdziwa przyjaźń jest tylko w wierze – przyjaźnie oparte na grzechu i buncie przeciw Bogu rozpadną się w dniu ostatecznym, zamieniając się we wzajemne przekleństwa i nienawiść. Natomiast przyjaźń w bojaźni Bożej trwa wiecznie w raju.