Аз-Зумар сүрәсе — Аять 32

Сүзләрнең мәгънәләре:

• кәзәбә галә-Лләһ – Аллаһуга ялганны ифтира кылу, ягъни Аллаһка аңа лаек булмаган сыйфатларны, мәсәлән, бала, шәрик (тиңдәш) нисбәт итү яки "миңа вәхий килде" дип ялган сөйләү.
• сәддәкә би-с-сидкъ – хакны (Коръәнне) ялганга санау, аны инкяр итү.
• мәсүәән – урын, торак, кайтыр урын.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә әйтә: Аллаһуга ялганны ифтира кылган кешедән дә, ягъни Аллаһка бала, шәрик нисбәт итүчедән яки Аллаһ исеменнән ялган сөйләүчедән дә залимрәк кем бар? Һәм шулай ук үзенә хак килгәч, аны ялганга санаучыдан да залимрәк кем булыр икән? Бу – Коръән килгәндә, аны уйлап-фикерләп карамыйча, кире каккан кешедер. Әйә кәферләргә, ягъни Аллаһка ышанмаган һәм Аның рәсүле китергән хакны танымаганнарга, җәһәннәмдә урын, кайтыр йорт булмасмы? Әлбәттә, ул бар! Алар өчен җәһәннәмдә мәңгелек урын хәзерләнгән.

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә иң зур золымны – Аллаһка ялганны ифтира кылуны һәм хакны инкяр итүне искә ала. Бу ике гамәл – кеше өчен иң куркыныч һәлакәткә илтүче юлдыр. Чөнки беренчесе – Аллаһның олуглыгына, пакьлегенә каршы чыгу, ә икенчесе – Аллаһның рәсүле аша килгән вәхийне кире кагу.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһуга ялганны ифтира кылу – иң зур гөнаһлардан санала, чөнки бу Аллаһның исемен, сыйфатларын һәм дине турында ялган сөйләү белән бәйле.
2. Хак килгәч, аны кабул итмәү һәм ялганга санау – кешене кәферлеккә илтә торган юлдыр.
3. Кеше хакны ишетеп, аны уйлап-фикерләп карамыйча кире какса, бу – аның тәкәбберлегеннән һәм наданлыгыннан хәбәр бирә.
4. Кәферләр өчен җәһәннәмдә мәңгелек урын хәзерләнгән, бу – Аллаһның гаделлеген күрсәтә: һәркем үз эшенә карап җавап алачак.
5. Мөэмин кеше өчен бу аять – зур искәртү: ул һәрвакыт хакны кабул итәргә, Аллаһ турында тирән белемгә ия булырга тиеш, ялган сүзләрдән һәм ифтиралардан сакланырга тиеш.