ซูเราะฮฺ อัซ-ซุมัร — อายะฮฺ 32

คำอธิบายความหมายของคำศัพท์:

• كَذَبَ عَلَى اللَّهِ หมายถึง การกล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์ เช่น การอ้างว่าพระองค์มีภาคีหรือบุตร หรือการอ้างว่าได้รับวะฮี (คำสอน) ทั้งที่ไม่ได้เป็นเช่นนั้น
• بِالصِّدْقِ หมายถึง สิ่งที่เป็นความจริง ซึ่งก็คืออัลกุรอานที่ถูกประทานลงมาแก่ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม
• مَثْوًى หมายถึง ที่พำนัก ที่อยู่อาศัย

การตีความหมายของอายะฮ์:

ไม่มีผู้ใดที่อธรรมยิ่งไปกว่าผู้ที่กล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์ โดยการกล่าวหาพระองค์ในสิ่งที่ไม่เหมาะสมกับพระองค์ เช่น การอ้างว่าพระองค์มีภาคีหรือบุตร หรือการอ้างว่าตนได้รับวะฮีจากพระองค์ทั้งที่มิได้รับ และไม่มีผู้ใดที่อธรรมยิ่งไปกว่าผู้ที่ปฏิเสธความจริงที่ได้มายังเขา นั่นคืออัลกุรอานที่ถูกประทานแก่ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม โดยที่เขาไม่ได้ไตร่ตรองหรือพิจารณาในสิ่งนั้น แล้วอัลลอฮ์ตรัสถามว่า ในนรกญะฮันนัมนั้นมิใช่ที่พำนักสำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาดอกหรือ? แน่นอนมันคือที่พำนักของพวกเขา

บทเรียนที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. การกล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์และการปฏิเสธความจริงที่พระองค์ทรงประทานลงมา เป็นความอธรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดประการหนึ่ง ซึ่งมนุษย์ไม่ควรกระทำเป็นอย่างยิ่ง
2. การไตร่ตรองและพิจารณาในสิ่งที่ถูกนำเสนอมาเป็นความจริงนั้นเป็นสิ่งจำเป็น ก่อนที่จะตัดสินใจปฏิเสธหรือยอมรับ
3. อัลกุรอานคือความจริงที่สมบูรณ์ และการปฏิเสธมันนำไปสู่ความหายนะในวันปรโลก
4. การตักเตือนเรื่องนรกญะฮันนัมเป็นสิ่งที่มีอยู่ในคัมภีร์ของอัลลอฮ์ เพื่อให้มนุษย์ได้ตระหนักและหลีกเลี่ยงการกระทำที่จะนำไปสู่การลงโทษอันแสนสาหัส
5. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์นั้นสมบูรณ์แบบ พระองค์จะทรงตอบแทนผู้กระทำความดีด้วยความดี และผู้กระทำความชั่วด้วยการลงโทษที่เหมาะสม