Surja Ez-Zumer — Ajet 32

Kuptimet e fjalëve:

• كَذَبَ عَلَى اللَّهِ: shpifje ndaj Allahut, duke i atribuar Atij gjëra që nuk i takojnë, si p.sh. pretendimi se ka shoqërues (shirk) ose bir, apo pretendimi për shpallje pa qenë i dërguar.
• بِالصِّدْقِ: e vërteta, pra Kur'ani famëlartë që iu shpall Muhammedit ﷺ.
• مَثْوَىً: vendqëndrim dhe strehim i përhershëm.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar pyet në mënyrë retorike për të dënuar më të madhin padrejtësi: Nuk ka njeri më zullumqar se ai që shpif ndaj Allahut, duke i atribuar Atij atë që nuk i takon, si fëmijë, shoqërues apo partner në adhurim, ose duke pretenduar se i është shpallur atij, ndonëse nuk i është shpallur asgjë. Gjithashtu, nuk ka njeri më zullumqar se ai që mohon të vërtetën – Kur'anin – kur ajo i vjen atij, pa u menduar thellë dhe pa e shqyrtuar atë. Këta janë njerëzit më të padrejtë, sepse e kthejnë shpinën së vërtetës dhe shpifin për Allahun. Pastaj Allahu pyet: A nuk është Xhehenemi vendqëndrim dhe strehim për jobesimtarët që mohuan Allahun dhe nuk e besuan të dërguarin e Tij? Po, padyshim që është, dhe ky është fundi i tyre i merituar.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ky ajet na mëson se shpifja ndaj Allahut dhe mohimi i së vërtetës pasi ajo të jetë bërë e qartë, janë nga mëkatet më të mëdha dhe padrejtësitë më të rënda.
2. Ajeti na nxit të mendojmë thellë për Kur'anin dhe të mos e kundërshtojmë atë pa e shqyrtuar, sepse ai është e vërteta absolute.
3. Na bën të kuptojmë se drejtësia e Allahut kërkon që jobesimtarët që zgjedhin rrugën e gabuar pasi u është treguar e vërteta, të kenë fundin e tyre në zjarr – dhe kjo është një paralajmërim i madh për të gjithë ne që të jemi të kujdesshëm në qëndrimin tonë ndaj fesë së Allahut.
4. Ajeti na bën të ndiejmë mirënjohje ndaj Allahut që na udhëzoi në rrugën e drejtë dhe na largoi nga rruga e zullumqarëve, duke na dhënë mundësinë të jemi nga ata që e besojnë të vërtetën dhe e ndjekin atë.