Сураи Аз-Зумар Оят 38 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар аз онҳо бипурсӣ: «Чй касе осмонҳову заминро офаридааст?» Хоҳанд…

Аз-Зумар · 38/75

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аз-Зумар

وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۚ قُلْ أَفَرَأَيْتُم مَّا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكَاتُ رَحْمَتِهِ ۚ قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ ۖ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ ۝٣٨

🔤 Transliteration

Wa la`in sa altahum man khalaqas samaawaati wal arda la yaqoolunal laah; qul afara`aitum maa tad`oona min doonil laahi in araadaniyal laahu bidurrin hal hunna kaashi faatu durriheee aw araadanee birahmatin hal hunna mumsikaatu rahmatih; qul hasbiyal laahu `alaihi tatawakkalul mutawakkiloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Агар аз онҳо бипурсӣ: «Чй касе осмонҳову заминро офаридааст?» Хоҳанд гуфт: «Худои якто». Бигӯ: «Пас инҳоеро, ки ғайри Ӯ мепарастед, чӣ гуна мебинед? Агар Худои якто бихоҳад ба ман ранҷе бирасонад, оё инҳо метавонанд он ранҷро дафъ кунанд? Ё агар бихоҳад ба ман раҳмате ато кунад, метавонанд он раҳматро аз ман боздоранд?» Бигӯ; «Худо барои ман бас аст. Таваккалкунандагон ба Ӯ таваккал мекунанд».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

لَئِن سَأَلْتَهُم: Агар аз онҳо бипурсӣ.
مَّنْ خَلَقَ: Кӣ офаридааст.
لَيَقُولُنَّ: Ҳатман мегӯянд.
أَفَرَأَيْتُم: Пас, хабар диҳед, бигӯед.
مَا تَدْعُونَ: Он чиро, ки шумо мехонед (парастиш мекунед).
مِن دُونِ اللَّهِ: Ғайр аз Аллоҳ.
ضُرٍّ: Зарар, бало, сахтӣ.
كَاشِفَاتُ: Бартарафкунандагон, дуркунандагон.
رَحْمَةٍ: Раҳмат, неъмат, баракат.
مُمْسِكَاتُ: Нигоҳдорандагон, боздорандагон.
حَسْبِيَ اللَّهُ: Аллоҳ маро кофист.
يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ: Таваккулкунандагон таваккул мекунанд.

Тафсири оят:

Агар эй Паёмбар, аз ин мушрикон бипурсӣ, ки осмонҳо ва заминро кӣ офаридааст, онҳо бешубҳа мегӯянд: «Аллоҳ офаридааст». Онҳо худ эътироф мекунанд, ки Офаридгор танҳо Аллоҳ аст. Пас ба онҳо бигӯ: «Хабар диҳед, ин бутҳо ва маъбудоне, ки шумо ба ҷои Аллоҳ мехонед, агар Аллоҳ ба ман зараре расонидан хоҳад, оё онҳо метавонанд он зарарро аз ман дур кунанд? Ё агар Парвардигорам ба ман раҳмате ато кардан хоҳад, оё онҳо метавонанд он раҳматро аз ман боздоранд?» Онҳо ҳатман мегӯянд, ки не, наметавонанд. Пас бигӯ: «Аллоҳ маро кофист. Танҳо ба Ӯ таваккулкунандагон такя мекунанд ва дар ҳамаи корҳои худ ба Ӯ такя менамоянд». Яъне танҳо Аллоҳ аст, ки дар дасти Ӯ ҳамаи корҳо аст, вай ҳама чизро кофӣ аст ва ҳар он чи ба ман муҳим аст, Ӯ кофӣ хоҳад буд.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳатто мушрикон низ эътироф мекарданд, ки осмонҳо ва заминро Аллоҳ офаридааст. Ин далели равшани ягонагии Аллоҳ дар офариниш аст.
Оят собит мекунад, ки бутҳо ва маъбудони дигар на метавонанд зарарро дур кунанд ва на метавонанд раҳматро боздоранд. Ин нишон медиҳад, ки танҳо Аллоҳ ба ҳамаи корҳо қодир аст.
Оят моро тарғиб мекунад, ки дар ҳамаи корҳо ба Аллоҳ таваккул кунем ва танҳо ба Ӯ такя намоем. Таваккул ба Аллоҳ воситаи оромии дил ва ҳалли мушкилот аст.
Оят исломро ҳамчун дини тавҳид ва таваккул муаррифӣ мекунад, ки ин барои ҳар инсон роҳи наҷот ва саодат аст.
Ин оят моро водор мекунад, ки ба Аллоҳ бовар кунем ва Ӯро кофӣ донем, зеро Ӯ ҳама чизро медонад ва ба ҳама кор қодир аст.

📜 Оят 36-40 — Сураи Аз-Зумар

36أَلَيْسَ اللَّهُ بِكَافٍ عَبْدَهُ ۖ وَيُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِن دُونِهِ ۚ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ

Туро ба касоне, ки ғайри Худо ҳастанд, метарсонанд. Оё Худо барои нигаҳдории бандааш кофӣ нест? Ва ҳар касро, ки Худо гумроҳ созад, ҳеҷ роҳнамое нахоҳад буд.

37وَمَن يَهْدِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن مُّضِلٍّ ۗ أَلَيْسَ اللَّهُ بِعَزِيزٍ ذِي انتِقَامٍ

Ҳар касро, ки Худо роҳнамоӣ кунад, гумроҳкунандае нест. Оё Худо ғолибу интиқомгиранда нест?

38وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۚ قُلْ أَفَرَأَيْتُم مَّا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكَاتُ رَحْمَتِهِ ۚ قُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ ۖ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ

39قُلْ يَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ

Бигӯ: «Эй қавми ман, мувофиқи имкони худ амал кунед. Ман низ амал мекунам. Ва ба зуди хоҳед донист, ки

40مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيمٌ

чӣ касе ба азобе, ки ӯро хор месозад, гирифтор мешавад ё азоби ҷовид бар сари ӯ фуруд меояд».

← Оят 37 📖 Аз-Зумар Оят 39 →

Аз-ЗумарФеҳристи Қуръон

75Оят

MeccanRevelation

38Оят

Тарҷума — Аз-Зумар 38

Сураи Аз-Зумар Оят 38 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Агар аз онҳо бипурсӣ: «Чй касе осмонҳову заминро офаридааст?» Хоҳанд…

Сураи Оят 38/75 — Сураи Аз-Зумар الزمر (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аз-Зумар Гӯш кун, Сураи Аз-Зумар Тарҷума, Сураи Аз-Зумар mp3, Сураи Аз-Зумар pdf. Оят 36–40. Ба Тоҷикӣ: Русский.