Surah Az-Zumar — Talata 38

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Kāshifātu Ḍurrihī: Mga makapag-aalis ng Kanyang kapinsalaan o sakit.
• Mumsikātu Raḥmatihī: Mga makahahadlang sa Kanyang awa o biyaya.
• Ḥasbiya Allāh: Sapat na sa akin si Allah (Siya ang aking sapat na tagapagbigay at tagatangkilik).
• Yatawakkal: Nagtitiwala at umaasa nang buo.

Paliwanag ng Talata:

Kung tatanungin mo, O Propeta, ang mga mapagsamba-sa-diyos-diyosan na ito: "Sino ang lumikha ng mga kalangitan at ng lupa?" – tiyak na sasabihin nila: "Si Allah ang lumikha sa mga ito." Sapagkat kinikilala nila ang Kanyang pagiging kakaiba sa paglikha, at malinaw sa kanila ang katotohanang ito. Ngunit sa kabila nito, sumasamba pa rin sila sa mga diyus-diyosan bukod pa sa Kanya.

Kaya't sabihin mo sa kanila, bilang pagpapakita ng kawalan ng kakayahan ng kanilang mga sinasamba: "Sabihin ninyo sa akin – kung nais ako ni Allah na sapitin ng isang kapinsalaan o pagsubok – kayang tanggalin ba ng mga diyus-diyosan ninyo ang Kanyang kapinsalaan? O kung nais Niya akong bigyan ng awa at biyaya – kayang hadlangan ba ng mga ito ang Kanyang awa upang hindi ito makarating sa akin?" Tiyak na sasabihin nila: "Hindi nila kaya iyon." Sapagkat wala silang kapangyarihan sa anuman.

Kaya't sabihin mo sa kanila: "Sapat na sa akin si Allah – Siya ang aking sapat na tagapagbigay at tagatangkilik. Sa Kanya lamang ako umaasa at nagtitiwala nang buo. At sa Kanya rin nagtitiwala ang lahat ng mga nagtitiwala, sapagkat tanging Siya ang may hawak ng kapakinabangan at kapinsalaan, at walang sinuman ang makakapigil sa Kanyang pasya o makakapagpabago sa Kanyang hatol."

Mga Aral at Kapakinabangan mula sa Talata:

1. Ang pagkilala sa pagka-Diyos ni Allah ay likas sa tao – Kahit ang mga mapagsamba sa diyus-diyosan ay umaamin na si Allah ang lumikha ng mga kalangitan at lupa. Ito ay patunay na ang pagkilala sa Kanya ay nakatanim sa likas na pagkatao, at ang pagsamba sa iba bukod sa Kanya ay isang paglihis sa katotohanang ito.
2. Ang tunay na kapangyarihan ay nasa kamay ni Allah lamang – Walang sinuman sa mga sinasamba bukod pa sa Kanya ang makapag-aalis ng kapinsalaan o makapipigil ng awa. Kaya't ang pag-asa at pagtitiwala ay nararapat na ilaan lamang sa Kanya.
3. Ang kagandahan ng pagtitiwala kay Allah – Ang pahayag na "Ḥasbiya Allāh" (Sapat na sa akin si Allah) ay isang dakilang aral sa pagtitiwala. Kapag ang tao ay nagtiwala kay Allah nang buo, Siya ang magiging sapat na tagapagtaguyod sa kanya sa lahat ng kanyang mga pangangailangan, maging sa pag-iwas sa kapinsalaan o sa pagkamit ng kabutihan.
4. Ang pag-asa sa Allah ay nagbibigay ng kapayapaan ng puso – Ang sinumang nagtitiwala kay Allah ay hindi nababagabag sa mga pagsubok ng buhay, sapagkat alam niyang ang lahat ng nangyayari ay nasa ilalim ng Kanyang karunungan at awa. Ang ganitong pananaw ay nagpapalaya sa tao mula sa takot at pagkabalisa.
5. Ang pag-ibig sa Allah ay nagtutulak sa tao na maging matatag sa pagsamba sa Kanya – Kapag natanto ng tao na si Allah lamang ang karapat-dapat sambahin at pagtiwalaan, ang kanyang puso ay napupuno ng pagmamahal at pagpapakumbaba sa Kanya, na siyang nagdadala sa kanya tungo sa tunay na kaligayahan sa mundo at sa kabilang buhay.