Surah Az-Zumar — Talata 65

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Awhiya (أُوحِيَ): Ipinahayag o ipinadala ang mensahe sa pamamagitan ng inspirasyon mula kay Allah.
• Ashrakta (أَشْرَكْتَ): Kung ikaw ay nagtambal kay Allah ng iba pang diyos o sinamba ang iba bukod sa Kanya.
• Yahbatanna (لَيَحْبَطَنَّ): Tiyak na mawawalan ng saysay o mabubura ang kabutihan ng gawa.
• Al-Khasirin (الْخَاسِرِينَ): Ang mga talunan o nawalan ng lahat — kapwa sa relihiyon at sa kabilang buhay.

Paliwanag ng Talata:

Katotohanang ipinahayag ni Allah sa iyo, O Muhammad, at sa mga propetang nauna sa iyo — tulad nina Noe, Abraham, Moises, at Hesus (sumakanila ang kapayapaan) — na kung sakaling ikaw ay magtambal kay Allah ng ibang diyos o sumamba sa iba bukod sa Kanya, tiyak na mawawalan ng bisa at mabubura ang lahat ng iyong mabubuting gawa na iyong ginawa noon. Hindi tatanggapin ng Allah ang anumang gawaing mabuti kung may bahid ito ng shirk (pagtambal). At ikaw ay tiyak na mapapabilang sa mga talunan — ang mga nawalan ng kanilang relihiyon sa mundong ito at haharap sa matinding kaparusahan sa kabilang buhay. Ito ay isang babala at paalala na ang shirk ang tanging kasalanang hindi pinatatawad kung ang tao ay namatay na nasa ganitong kalagayan, at ito ang dahilan ng pagkawasak ng lahat ng mabubuting pagsisikap.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang kadalisayan ng pananampalataya kay Allah lamang ang susi sa pagtanggap ng mga mabubuting gawa. Ang shirk, kahit gaano pa karami ang mabubuting gawa, ay magpapawalang-bisa sa lahat ng ito.
2. Ipinapakita ng talatang ito ang katarungan ni Allah — na Siya ay nagbabala nang malinaw sa lahat ng mga propeta at sa kanilang mga tagasunod upang hindi magkaroon ng dahilan ang sinuman.
3. Ang pagiging matatag sa Tawhid (kaisahan ni Allah) ay hindi lamang tungkulin ng mga karaniwang tao, kundi maging ng mga propeta at mga dakilang tao — kaya nararapat na lagi tayong maging maingat sa ating pananampalataya.
4. Ang tunay na tagumpay ay nasa pag-iwas sa shirk at pagpapanatili ng dalisay na pagsamba kay Allah. Ang sinumang nagtataglay nito ay may pag-asa sa Kanyang awa at paraiso.
5. Ang babalang ito ay nagtuturo sa atin na huwag maging kampante sa ating mga mabubuting gawa, bagkus ay dapat nating pangalagaan ang ating pananampalataya at iwasan ang anumang anyo ng pagtambal — maging ito man ay lantad o nakatago, tulad ng riya (pagpapakita sa tao).