ซูเราะฮฺ อัน-นิซาอ์ — อายะฮฺ 112

คำอธิบายความหมายของคำศัพท์:

• خَطِيئَةً (คะฏีอะฮ์) หมายถึง ความผิดพลาดหรือบาปที่ไม่ได้ตั้งใจ หรือบาปเล็กน้อย
• إِثْمًا (อิษมาน) หมายถึง บาปที่ตั้งใจกระทำโดยเจตนา
• يَرْمِ بِهِ (ยัรมิ บิฮี) หมายถึง กล่าวหา โยนความผิด หรือใส่ร้าย
• بَرِيئًا (บะรีอาน) หมายถึง ผู้บริสุทธิ์ ปราศจากความผิด
• بُهْتَانًا (บุฮตาน) หมายถึง การกล่าวเท็จอย่างร้ายแรง การใส่ร้ายป้ายสีที่ทำให้ผู้ถูกกล่าวหาตกตะลึง
• مُبِينًا (มุบีนัน) หมายถึง ชัดแจ้ง ประจักษ์ชัด

การตีความหมายของอายะฮ์:

ผู้ใดที่กระทำความผิดพลาดโดยไม่เจตนา หรือกระทำบาปโดยเจตนา แล้วต่อมาได้โยนความผิดนั้นให้กับผู้บริสุทธิ์ที่ไม่ได้กระทำความผิดนั้น โดยกล่าวหาหรือใส่ร้ายเขา ผู้นั้นได้แบกรับภาระอันหนักอึ้งไว้สองประการด้วยกัน นั่นคือ การกล่าวเท็จอย่างร้ายแรง (บุฮตาน) ซึ่งเป็นการใส่ร้ายที่รุนแรงจนผู้ฟังต้องตะลึงกับความอัปลักษณ์ของมัน และบาปที่ชัดแจ้ง (อิษมุม มุบีน) ซึ่งเป็นบาปใหญ่ที่เห็นได้ประจักษ์แก่ตา

อายะฮ์นี้มีที่มาจากเหตุการณ์เฉพาะในยุคของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ที่มีชายคนหนึ่งขโมยโล่ห์แล้วไปกล่าวหาชาวยิวผู้บริสุทธิ์ว่าขโมย รวมถึงการสาบานเท็จของเขา แต่บทเรียนจากอายะฮ์นี้ครอบคลุมถึงทุกยุคทุกสมัย กล่าวคือ ผู้ที่ทำผิดแล้วโยนความผิดให้ผู้อื่นที่บริสุทธิ์ ย่อมได้รับโทษสองเท่า ทั้งโทษฐานทำผิดเดิม และโทษฐานใส่ร้ายผู้บริสุทธิ์

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความยุติธรรมเป็นหัวใจของอิสลาม – อิสลามให้ความสำคัญกับการไม่กล่าวร้ายผู้บริสุทธิ์อย่างยิ่ง และถือว่าการใส่ร้ายผู้อื่นเป็นบาปมหันต์ที่เทียบเท่ากับการแบกรับความผิดสองต่อ
2. การโยนความผิดไม่ใช่ทางรอด – ผู้ที่คิดว่าการกล่าวโทษผู้อื่นจะช่วยให้ตนเองรอดพ้นจากความผิดนั้น คิดผิดอย่างมหันต์ เพราะอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง และผู้กระทำจะต้องรับผลของการกระทำนั้นทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
3. ความบริสุทธิ์ของบุคคลเป็นสิ่งที่ต้องปกป้อง – อิสลามสอนให้เราปกป้องเกียรติและชื่อเสียงของพี่น้องมุสลิม เสมือนปกป้องเกียรติของตนเอง การทำลายชื่อเสียงผู้บริสุทธิ์เป็นการทำลายสังคมส่วนรวม
4. การกลับเนื้อกลับตัวยังเปิดอยู่ – แม้ผู้ที่ทำผิดจะรู้สึกผิดหวังในตนเอง แต่ประตูแห่งการเตาบะฮ์ (การกลับเนื้อกลับตัว) ยังเปิดกว้างอยู่ ขอเพียงเขารีบกลับตัวและขออภัยต่ออัลลอฮ์และผู้ที่ตนได้กล่าวหา
5. ความอัปลักษณ์ของการโกหก – อิสลามถือว่าการโกหกเป็นบาป และการโกหกที่ร้ายแรงที่สุดคือการโกหกเพื่อทำลายผู้อื่น ซึ่งเป็นการทำลายทั้งผู้พูด ผู้ถูกกล่าวหา และสังคมโดยรวม