સૂરા અન-નિસા — આયત 112

١) શબ્દોની સમજૂતી:

• يَكْسِبْ: કમાય, કરે (અહીં અર્થ છે — કોઈ ખોટું કામ કરે).
• خَطِيئَةً: ભૂલથી થઈ ગયેલું પાપ, અજાણતાં થયેલી ભૂલ.
• إِثْمًا: જાણી જોઈને કરેલું પાપ, ઇરાદાપૂર્વકનો ગુનો.
• يَرْمِ بِهِ: તે પાપનો આરોપ બીજા પર મૂકે, થોપે.
• بَرِيئًا: નિર્દોષ વ્યક્તિ, જેનો તે પાપ સાથે કોઈ સંબંધ નથી.
• احْتَمَلَ: પોતાના પર ઉઠાવ્યું, વહન કર્યું.
• بُهْتَانًا: મોટું જૂઠ, નિંદા — જે સાંભળનાર ચકિત થઈ જાય એવું ભયંકર કલંક.
• إِثْمًا مُّبِينًا: સ્પષ્ટ પાપ, ખુલ્લો ગુનો.

٢) આયતની તફસીર:

અલ્લાહ તઆલા આ આયતમાં ખૂબ જ ગંભીર ચેતવણી આપે છે. જે વ્યક્તિ પોતે કોઈ પાપ કરે — ભૂલથી થયેલી ભૂલ હોય કે જાણી જોઈને કરેલો ગુનો — અને પછી તે પાપનો આરોપ કોઈ નિર્દોષ માણસ પર મૂકી દે, જેનો તે ગુનામાં કોઈ હાથ જ નથી, તો તે વ્યક્તિએ પોતાના પર બે મોટા ભાર વહન કર્યા: એક તો મોટું જૂઠ અને બીજું ખુલ્લું પાપ.

આનો અર્થ એ છે કે પાપ કરવું એ એક ગુનો છે, અને પોતાના ગુનાને બીજા નિર્દોષ પર થોપી દેવો એ તેનાથી પણ મોટો ગુનો છે. કારણ કે તેમાં બે વસ્તુઓ એકસાથે થાય છે — પોતાનું પાપ છુપાવવું અને એક નિર્દોષને બદનામ કરવો. આ બંને મળીને એક એવું ભયંકર જૂઠ બની જાય છે જે સાંભળનારને પણ ચોંકાવી દે. આવી વ્યક્તિ પોતાના કર્મનું ભારે બોજું ઉઠાવે છે, જેનો હિસાબ તેને અલ્લાહ સામે આપવો પડશે.

٣) આ આયતમાંથી શીખવા જેવી બાબતો:

• ઇસ્લામ સત્ય, ન્યાય અને પ્રામાણિકતાનો ધર્મ છે. તે ક્યારેય જૂઠ અને કલંકને પ્રોત્સાહન આપતો નથી.
• પોતાની ભૂલ કબૂલ કરવી એ બહાદુરી છે, જ્યારે ભૂલ બીજા પર નાખવી એ કાયરતા અને મોટું પાપ છે.
• નિર્દોષને બદનામ કરવું એ અલ્લાહ સામે ખૂબ ગંભીર ગુનો છે, ભલે તે નિર્દોષ કોઈ પણ ધર્મ કે સમુદાયનો હોય.
• આ ધર્મ આપણને શીખવે છે કે સાચું બોલવું, ઇન્સાફ કરવો અને કોઈના પર ખોટો આરોપ ન મૂકવો — આ જ સાચી માનવતા અને ઈમાનની નિશાની છે.
• જે વ્યક્તિ સત્ય અને ન્યાયનો સાથ આપે છે, તે અલ્લાહને પ્રિય થાય છે, અને આ જ રસ્તો છે જે આપણને દુનિયા અને આખિરતમાં સફળતા તરફ દોરી જાય છે.