Sure Nisâ — Ayet 112

Kelime Anlamları:

• Hatîe (خطيئة): Günah, hata, kasıtsız olarak işlenen suç.
• İsm (إثم): Bilerek ve isteyerek işlenen günah, vebal.
• Yermî bihî (يرمي به): Onu (o günahı) iftira olarak bir başkasına atmak, yüklemek.
• Berî (بريء): Suçsuz, temiz, günahı olmayan kimse.
• Bühtân (بهتان): İftira, yalan, karşısındakini şaşkına çeviren ve hayrete düşüren çirkin suçlama.
• Mübîn (مبين): Apaçık, aşikâr, gizliliği olmayan.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Rabbimiz, kulunun işlediği günahın bir başka masum insana yüklenmesinin ne kadar ağır bir vebal olduğunu bizlere haber vermektedir. Bir kimse ister bilmeyerek bir hata işlesin, isterse bilerek bir günah işlesin; sonra da bu suçunu, bu hatasını hiçbir kabahati olmayan, tertemiz bir insana iftira olarak atarsa, işte o kişi iki büyük felaketi birden yüklenmiş olur: Birincisi, karşıdaki masum insanı lekelemiş olmanın getirdiği bühtan (korkunç iftira) yükü; ikincisi ise bu iftirayı işlemiş olmanın apaçık günahıdır.

Burada dikkat çekilen husus şudur: Kişi kendi günahını örtbas etmek için başkasını suçlamakla aslında kurtuluşa ermez, aksine günahını kat kat artırır. Kendi hatası belki affedilebilir bir durumda olabilir; ancak suçsuz bir insanı suçlamak, onun şerefine ve haysiyetine saldırmak, toplumda fitne ve fesat çıkarmak, Allah katında affı çok zor olan büyük bir cürümdür. Zira bu davranış, hem Allah'ın hakkını hem de kulun hakkını ihlal etmektedir.

Sevgili kardeşlerim, bu âyet bize ne kadar önemli bir ahlak dersi vermektedir. Müslüman, doğru sözlü olmalı, kimseye iftira atmamalı, kimsenin günahını üstlenmemelidir. Eğer bir hata işlediysek, onu gizlemek için başkasını suçlamak yerine tövbe etmeli, Allah'tan af dilemeliyiz. Unutmayalım ki, iftira, kişinin dünyada huzurunu kaçırdığı gibi, ahirette de büyük bir azaba sebep olacaktır. Rabbimiz, bu âyetle bizleri hem dünyada hem ahirette hüsrana uğramaktan korumakta, doğru ve dürüst olmanın yolunu göstermektedir. Bu vesileyle gelin, dilimizi ve kalbimizi her türlü iftiradan, yalandan ve gıybetten muhafaza edelim; çünkü temiz bir kalp ve doğru bir dil, cennete götüren en sağlam vesilelerdendir.