سورت نساء — آیت 113

د مهمو کلمو معنا:

• لَهَمَّت: قصد يې وكړ، اراده يې وكړه.
• طَائِفَةٌ: يوه ډله، يو څو كسان.
• يُضِلُّوكَ: د حق له لارې واړوي، ګمراه كړي.
• الْحِكْمَةَ: سنت، په وحي سره قضاوت كول.

تفسير:

كه چېرې پر تا باندې د الله فضل او رحمت نه وى، اى رسوله! نو ضرور به يوه ډله له هغو كسانو څخه چې خپلو ځانونو ته خيانت كوي، هغه اراده كړې وى چې تا د حق له لارې واړوي او داسې فيصلې ته اړ كړي چې عدل نه وي. خو د الله فضل او رحمت تا ته شامل وو، چې تا يې وساته او له دې فتنې يې خوندي كړې. هغوى په حقيقت كې خپل ځانونه ګمراه كوي، ځكه چې د دوى د دې هڅې بد عاقبت خپله دوى ته ورګرځي. او دوى تا ته هېڅ ضرر نه شي رسولى، ځكه چې الله تا له دوى څخه ساتلى دى. الله تا ته قرآن او سنت نازل كړي دي، او تا ته يې هغه څه ښودلي دي چې تا مخكې نه پېژندل، لكه د احكامو او پټو خبرو علم. د الله فضل پر تا باندې ډېر لوى دى، ځكه چې له نبوت او عصمت څخه لوى فضل نشته.

فايدې:

• د الله فضل او رحمت د رسول الله ﷺ ساتونكى و، او دا د مسلمانانو لپاره لوى نعمت دى چې پېغمبر يې له هر ګناه او خطا څخه خوندي و.
• هغه څوك چې د نورو د ګمراهۍ هڅه كوي، په حقيقت كې خپل ځان ته تاوان رسوي، ځكه چې د بدۍ عاقبت بد دى.
• الله خپل بندګان هېڅكله يواځې نه پرېږدي؛ هغه د خپل كتاب او سنت په ذريعه دوى ته د حق لار ښيي.
• د علم فضيلت ډېر لوى دى، ځكه چې الله خپل رسول ته هغه څه ورزده كړل چې مخكې يې نه پېژندل، او دا د الله د لوى فضل نښه ده.