Surja En-Nisa — Ajet 125

Kuptimet e fjalëve:

• Esleme vexhehu lilah: E përuluri dhe e nënshtroi veten tërësisht para Allahut, me sinqeritet të plotë.
• Muhsin: Ai që e kryen veprën me përsosmëri, duke e bërë atë vetëm për hir të Allahut, duke ndjekur rrugën e drejtë.
• Milleta Ibrahim: Feja dhe rruga e Ibrahimit a.s., e cila është monoteizmi i pastër.
• Hanif: Ai që largohet nga çdo besim i kotë dhe i drejtohet vetëm besimit të pastër në Një Zot.
• Halil: Miku i sinqertë dhe i veçantë, i cili është i dashur pa asnjë të metë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na mëson në këtë ajet se nuk ka fe më të mirë dhe më të përsosur se feja e atij që ia nënshtron tërë jetën e vet Allahut – zemrën, gjuhën dhe gjymtyrët – me sinqeritet të plotë, duke e bërë atë vetëm për hir të Tij. Një besimtar i tillë është ai që vepron me përsosmëri, duke ndjekur urdhrat e Allahut dhe duke u larguar nga çdo gjë që Ai e ka ndaluar. Për më tepër, ai ndjek rrugën e Ibrahimit a.s., i cili ishte i devotshëm dhe i larguar nga çdo besim i shtrembër, duke u drejtuar vetëm nga monoteizmi i pastër. Allahu e zgjodhi Ibrahimit a.s. dhe e bëri atë mik të Tij të veçantë, për shkak të dashurisë së tij të sinqertë dhe përkushtimit të tij të plotë ndaj Zotit të tij. Kjo është shkalla më e lartë e nderit dhe e afërsisë me Allahun.

Përfitimet nga Ajeti:

• Ky ajet na tregon se feja më e mirë është ajo që bazohet në sinqeritet të plotë ndaj Allahut dhe në ndjekjen e rrugës së drejtë, siç ishte rruga e Ibrahimit a.s.
• Na mëson se dashuria e Allahut ndaj robërve të Tij të sinqertë është e madhe, deri në atë pikë sa Ai i bën ata miq të Tij të veçantë.
• Na nxit që të përpiqemi të jemi të sinqertë në besim dhe vepra, duke e ditur se kjo është rruga që të çon te nderimi më i lartë tek Allahu.
• Ajeti na tregon se Islami është vazhdimësi e fesë së Ibrahimit a.s., dhe se ndjekja e kësaj rruge është rruga e vetme që të çon te kënaqësia e Allahut dhe te shpëtimi në jetën tjetër.