Сураи Ан-Ниса Оят 125 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дини чӣ касс беҳтар аз дини касест, ки ба ихлос…

Ан-Ниса · 125/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَمَنْ أَحْسَنُ دِينًا مِّمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۗ وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا ۝١٢٥

🔤 Transliteration

Wa man ahsanu deenam mimmman aslama wajhahoo lillaahi wa huwa muhsinunw wattaba`a Millata Ibraaheema haneefaa; wattakhazal laahu Ibraaheema khaleelaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Дини чӣ касс беҳтар аз дини касест, ки ба ихлос рӯй ба ҷониби Худо кард ва некӯкор буд ва аз дини ҳанифи Иброҳим пайравӣ кард? Ва Худо Иброҳимро ба дӯстии худ баргузид (гирифт).

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ»: яъне рӯй ва тамоми вуҷудашро ба Аллоҳ таслим кард, танҳо ба Ӯ итоат намуд ва ихлоси худро барои Ӯ холис гардонд.
«مُحْسِنٌ»: некӯкор, яъне дар ибодат ва амалҳо некӯ ва бо ихлос аст.
«مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ»: роҳу дини Иброҳим (алайҳис-салом).
«حَنِيفًا»: аз ҳақ ба батил рӯйгардон, яъне аз ширку куфр ба тавҳиду имон майлкунанда.
«خَلِيلًا»: дӯсти махсус ва содиқ, ки дар муҳаббаташ ҳеҷ нуқсоне нест.

Тафсири оят:

Ҳеҷ кас дине беҳтар ва устувортар аз дини касе надорад, ки худро бо тамоми вуҷудаш ба Аллоҳ таслим кардааст, яъне бо дилу аъзои худ танҳо барои Аллоҳ итоат мекунад ва ихлоси худро ба Ӯ холис мегардонад. Ӯ дар амалҳояш некӯкор аст ва аз он чи Аллоҳ шариат кардааст, пайравӣ мекунад. Ҳамчунин аз дини Иброҳим (алайҳис-салом) пайравӣ кардааст, ки он асли дини Муҳаммад (сallallohu alayhi va sallam) аст ва аз ширку куфр ба тавҳиду имон рӯй гардондааст. Ва Аллоҳ Иброҳимро аз миёни тамоми махлуқоташ ба муҳаббати комил ихтиёр кард ва ӯро дӯсти махсуси Худ қарор дод. Дар ин оят исботи сифати «хулла» барои Аллоҳ таъоло омадааст, ки он олӣтарин дараҷаи муҳаббат ва ихтиёр аст.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки беҳтарин дин дини ислом аст, ки дар он ихлос ба Аллоҳ, некӯкорӣ ва пайравӣ аз роҳи паёмбарон (алайҳимус-салом) ҷамъ шудааст.
Ҳар кас мехоҳад дини беҳтарин дошта бошад, бояд худро ба Аллоҳ таслим кунад, амалҳояшро некӯ гардонад ва аз роҳи Иброҳим (алайҳис-салом) пайравӣ намояд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки ихлос ва некӯкорӣ дар ибодат бениҳоят муҳим аст ва Аллоҳ амалҳои холисонаро қабул мекунад.
Аллоҳ Иброҳим (алайҳис-салом)-ро дӯсти Худ қарор дод, ки ин ба мо умед мебахшад, ки бо ихлос ва некӯкорӣ метавонем ба муҳаббати Аллоҳ наздик шавем.
Ин оят моро ба тавҳид, ягонагӣ ва ибодати холисонаи Аллоҳ даъват мекунад ва аз ширку куфр дур мегардонад.
Диндории ҳақиқӣ танҳо дар супоридани худ ба Аллоҳ, некӯкорӣ ва пайравӣ аз роҳи паёмбарон аст, ки ин роҳи наҷот ва саодат дар дунё ва охират аст.

📜 Оят 123-127 — Сураи Ан-Ниса

123لَّيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ ۗ مَن يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ وَلَا يَجِدْ لَهُ مِن دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا

На мувофиқи муроди шумост ва на музофиқи муроди аҳли китоб, ки ҳар кас, кн содиркунандаи кори баде шавад, ҷазояшро бубинад ва ғайри Худо барон худ дӯсту ёваре наёбад.

124وَمَن يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَٰئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ نَقِيرًا

Ва ҳар кас, ки кори шоистае кунад, чӣ зан ва чӣ мард, агар мӯъмин бошад, ба биҳишт меравад ва ба қадри он пӯсте, ки бар пушти донаи хурмост, ба кас ситам намешавад.

125وَمَنْ أَحْسَنُ دِينًا مِّمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۗ وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا

126وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيطًا

Аз они Худост ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст ва Худо бар ҳар чизе бо илмаш иҳота дорад.

127وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ ۖ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَن تَنكِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدَانِ وَأَن تَقُومُوا لِلْيَتَامَىٰ بِالْقِسْطِ ۚ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِهِ عَلِيمًا

Аз ту дар бораи занон фатво мехоҳанд, бигӯ: «Худо дар бораи онон ба он чӣ дар ин китоб бар шумо хонда мешавад, фатво додааст. Ин фатво дар боби онҳо ва занони падармурдаест, ки хаққи муқаррарашонро намепардозед ва мехоҳед онҳоро ба никоҳи худ дароваред ва низ дар боби кӯдакони нотавон аст. Ва бояд, ки дар бораи ятимон ба адолат рафтор кунед ва ҳар кори неке, ки анҷом медиҳед, Худо ба он огоҳ аст.

← Оят 124 📖 Ан-Ниса Оят 126 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

125Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 125

Сураи Ан-Ниса Оят 125 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Дини чӣ касс беҳтар аз дини касест, ки ба ихлос…

Сураи Оят 125/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 123–127. Ба Тоҷикӣ: Русский.