Сураи Ан-Ниса Оят 127 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз ту дар бораи занон фатво мехоҳанд, бигӯ: «Худо дар…

Ан-Ниса · 127/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ ۖ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَن تَنكِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدَانِ وَأَن تَقُومُوا لِلْيَتَامَىٰ بِالْقِسْطِ ۚ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِهِ عَلِيمًا ۝١٢٧

🔤 Transliteration

Wa yastaftoonaka finnisaaa`i qulil laahu yufteekum feehinna wa maa yutlaa `alaikum fil Kitaabi fee yataaman nisaaa`il laatee laa tu`toonahunna mmaa kutiba lahunnna wa targhaboona an tankihoohunna wal mustad`a feena minal wildaani wa an taqoomoo lilyataamaa bilqist; wa maa taf`aloo min khairin fa innal laaha kaana bihee `Aleemaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аз ту дар бораи занон фатво мехоҳанд, бигӯ: «Худо дар бораи онон ба он чӣ дар ин китоб бар шумо хонда мешавад, фатво додааст. Ин фатво дар боби онҳо ва занони падармурдаест, ки хаққи муқаррарашонро намепардозед ва мехоҳед онҳоро ба никоҳи худ дароваред ва низ дар боби кӯдакони нотавон аст. Ва бояд, ки дар бораи ятимон ба адолат рафтор кунед ва ҳар кори неке, ки анҷом медиҳед, Худо ба он огоҳ аст.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

يَسْتَفْتُونَكَ: аз ту мепурсанд ва хоҳиши фатво (равшансозӣ) доранд.
يُفْتِيكُمْ: ба шумо равшан ва баён мекунад.
يَتَامَى النِّسَاءِ: занони ятим, яъне духтароне, ки падарашон вафот кардааст.
مَا كُتِبَ لَهُنَّ: он чизе, ки барояшон фарз гардидааст, аз қабили маҳр ва мерос.
تَرْغَبُونَ أَن تَنكِحُوهُنَّ: майли он доред, ки онҳоро ба занӣ гиред.
الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدَانِ: кӯдакони заифу нотавон, яъне кӯдакони хурдсоле, ки ҳуқуқашон поймол мешуд.
بِالْقِسْطِ: бо адолат ва инсоф.

Тафсири оят:

Мардум аз Паёмбар (с) дар бораи занон ва ҳуқуқу аҳкоми онҳо мепурсиданд. Худованд дар ҷавоб мефармояд: «Бигӯ: Аллоҳ шуморо дар бораи онҳо равшанӣ медиҳад». Яъне ҳукмҳои марбут ба занон ва он чи дар Қуръон дар бораи духтарони ятим хонда мешавад, ҳама аз ҷониби Аллоҳ баён шудааст.

Дар замони ҷоҳилият баъзе сарпарастон духтарони ятимеро, ки дар таҳти валояти онҳо буданд, аз маҳру мерос маҳрум мекарданд. Агар духтар зебо мебуд, худ хоҳиши ба занӣ гирифтани ӯро доштанд ва моли ӯро низ мехӯрданд; ва агар зебо набуд ё молу сарваташ кам буд, ӯро аз издивоҷ бозмедоштанд, то ки молаш ба онҳо бимонад. Аллоҳ ин рафторҳои золимонаро маҳкум карда, фармуд, ки ҳуқуқи ятимонро бидиҳед ва онҳоро аз издивоҷ манъ накунед.

Ҳамчунин Худованд дар бораи кӯдакони хурдсоле, ки заиф ва нотавон буданд, ҳукм баён кард. Дар он замон танҳо мардонро вориси мол мекарданд ва занону кӯдаконро аз мерос маҳрум месохтанд. Аллоҳ фармуд, ки ҳаққи онҳоро низ бидиҳед ва онҳоро аз мерос маҳрум накунед.

Сипас мефармояд: «Ва фармон медиҳад, ки ба ятимон бо адолат рафтор кунед». Яъне дар ҳуқуқи онҳо, аз ҷумла додани маҳру мерос, адолатро риоя намоед ва зулм накунед.

Дар охир мефармояд: «Ҳар кори хайре, ки анҷом диҳед, Аллоҳ ба он огоҳ аст». Яъне ҳеҷ некӣ ва хайре аз дониши Аллоҳ пинҳон намемонад ва Ӯ ҳар амалро ба шумо подош хоҳад дод.

Фоидаҳои ин оят:

Адолат дар ҳаққи ятимон ва заифон: Ин оят моро тарбия мекунад, ки ҳуқуқи ятимон, занон ва кӯдаконро риоя кунем ва ба онҳо зулм накунем. Ин аз сифатҳои муҳими мусулмонӣ аст.
Ҳифзи ҳуқуқи занон: Ислом ба занон ҳуқуқи маҳр, мерос ва издивоҷро кафолат додааст. Ин нишон медиҳад, ки Ислом дини адолат ва раҳмат аст.
Ҳисобот дар рӯзи қиёмат: Ҳар амали нек, ҳатто агар хурд бошад, аз дониши Аллоҳ пинҳон намемонад ва подоши худро хоҳад ёфт. Ин моро ба некӣ кардан ташвиқ мекунад.
Қуръон ҳамеша роҳнамо аст: Оят нишон медиҳад, ки Қуръон ба саволҳои мардум ҷавоб медиҳад ва роҳи ҳақро равшан месозад. Ин дилҳоро ба Қуръон ва Ислом наздик мекунад.

📜 Оят 125-129 — Сураи Ан-Ниса

125وَمَنْ أَحْسَنُ دِينًا مِّمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۗ وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا

Дини чӣ касс беҳтар аз дини касест, ки ба ихлос рӯй ба ҷониби Худо кард ва некӯкор буд ва аз дини ҳанифи Иброҳим пайравӣ кард? Ва Худо Иброҳимро ба дӯстии худ баргузид (гирифт).

126وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيطًا

Аз они Худост ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст ва Худо бар ҳар чизе бо илмаш иҳота дорад.

127وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ ۖ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَن تَنكِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدَانِ وَأَن تَقُومُوا لِلْيَتَامَىٰ بِالْقِسْطِ ۚ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِهِ عَلِيمًا

128وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِن بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَن يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۚ وَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗ وَأُحْضِرَتِ الْأَنفُسُ الشُّحَّ ۚ وَإِن تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا

Агар зане дарёфт, ки шавҳараш бо ӯ бемеҳр ва аз ӯ безор шудааст, боке нест, ки ҳар ду дар миёни худ тарҳи оштӣ афкананд, ки оштӣ беҳтар аст. Ва бахиливу мумсиқӣ бар нафсҳои мардум ғалаба дорад. Ва агар некӣ ва парҳезгорӣ кунед, Худо ба ҳар чӣ мекунед, огоҳ аст!

129وَلَن تَسْتَطِيعُوا أَن تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّسَاءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ ۖ فَلَا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۚ وَإِن تُصْلِحُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا

Ҳарчанд бикушед, ҳаргиз натавонед, ки дар миёни занон ба адолат рафтор кунед. Лекин якбора ба сӯи яке майл накунед то дигареро саргашта раҳо карда бошед. Агар аз дари оштӣ дароед ва парҳезгорӣ кунед, Худо омурзанда ва меҳрубон аст!

← Оят 126 📖 Ан-Ниса Оят 128 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

127Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 127

Сураи Ан-Ниса Оят 127 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз ту дар бораи занон фатво мехоҳанд, бигӯ: «Худо дар…

Сураи Оят 127/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 125–129. Ба Тоҷикӣ: Русский.