Сураи Ан-Ниса Оят 126 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз они Худост ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст ва…

Ан-Ниса · 126/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيطًا ۝١٢٦

🔤 Transliteration

Wa lillaahi maa fis samaawaati wa maa fil ard; wa kaanal laahu bikulli shai`im muheetaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аз они Худост ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст ва Худо бар ҳар чизе бо илмаш иҳота дорад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

— «مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ»: ҳар он чизе, ки дар осмонҳо ва замин аз махлуқот вуҷуд дорад.

— «مُحِيطًا»: иҳотакунанда, фароҳиранда; яъне дониш ва қудрати Худо ҳама чизро фаро гирифтааст.

Тафсири оят:

Ҳамаи чизҳое, ки дар осмонҳо ва замин ҳаст — аз офтобу моҳ, ситораҳо, фариштагон, инсонҳо, ҷинҳо, ҳайвонот, наботот ва дигар махлуқот — ҳамагӣ аз они Худованди ягонаанд. Ӯст, ки онҳоро офаридааст ва ба онҳо молик аст. Ҳеҷ чиз аз салтанати Ӯ берун нест ва ҳеҷ кас дар моликияти Ӯ шарик нест. Худованд бо дониши худ ҳама чизро фаро гирифтааст: ҳеҷ чизи пинҳонӣ ва ошкоро аз Ӯ пӯшида намемонад. Қудрати Ӯ бар ҳама чиз иҳота дорад ва тадбиру идораи тамоми офаридаҳо дар дасти Ӯст. Ҳар чизе, ки дар ин коинот рӯй медиҳад, бо ирода ва дониши Ӯ сурат мегирад.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят моро ба тавҳид — ягонагии Худо — даъват мекунад: танҳо Ӯ молики ҳама чиз аст ва танҳо Ӯ сазовори ибодат аст.

— Дар дили инсон боварӣ ба қудрати бепоёни Худо ва дониши ҳамаҷонибаи Ӯ ҷой мегирад, ки ин ба ӯ оромиву умед мебахшад.

— Инсон мефаҳмад, ки ҳеҷ чиз аз назорати Худо берун нест; аз ин рӯ, бояд ҳамеша бо некӣ ва ростӣ рафтор кунад.

— Оят моро ташвиқ мекунад, ки ба Худо таваккал кунем ва аз Ӯ ёрӣ пурсем, зеро ҳама чиз дар дасти Ӯст.

— Ин боварӣ ба инсон ҳисси фурӯтанӣ ва шукргузорӣ меомӯзад, зеро ҳамаи неъматҳо аз Худованди меҳрубон аст.

— Оят дили мӯъминро ба муҳаббати Худо ва дини Ислом гарм мекунад, чунки Худои иҳотакунанда ба бандагони худ наздик ва меҳрубон аст.

📜 Оят 124-128 — Сураи Ан-Ниса

124وَمَن يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَٰئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ نَقِيرًا

Ва ҳар кас, ки кори шоистае кунад, чӣ зан ва чӣ мард, агар мӯъмин бошад, ба биҳишт меравад ва ба қадри он пӯсте, ки бар пушти донаи хурмост, ба кас ситам намешавад.

125وَمَنْ أَحْسَنُ دِينًا مِّمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۗ وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا

Дини чӣ касс беҳтар аз дини касест, ки ба ихлос рӯй ба ҷониби Худо кард ва некӯкор буд ва аз дини ҳанифи Иброҳим пайравӣ кард? Ва Худо Иброҳимро ба дӯстии худ баргузид (гирифт).

126وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيطًا

Аз они Худост ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст ва Худо бар ҳар чизе бо илмаш иҳота дорад.

127وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ ۖ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَن تَنكِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدَانِ وَأَن تَقُومُوا لِلْيَتَامَىٰ بِالْقِسْطِ ۚ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِهِ عَلِيمًا

Аз ту дар бораи занон фатво мехоҳанд, бигӯ: «Худо дар бораи онон ба он чӣ дар ин китоб бар шумо хонда мешавад, фатво додааст. Ин фатво дар боби онҳо ва занони падармурдаест, ки хаққи муқаррарашонро намепардозед ва мехоҳед онҳоро ба никоҳи худ дароваред ва низ дар боби кӯдакони нотавон аст. Ва бояд, ки дар бораи ятимон ба адолат рафтор кунед ва ҳар кори неке, ки анҷом медиҳед, Худо ба он огоҳ аст.

128وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِن بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَن يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۚ وَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗ وَأُحْضِرَتِ الْأَنفُسُ الشُّحَّ ۚ وَإِن تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا

Агар зане дарёфт, ки шавҳараш бо ӯ бемеҳр ва аз ӯ безор шудааст, боке нест, ки ҳар ду дар миёни худ тарҳи оштӣ афкананд, ки оштӣ беҳтар аст. Ва бахиливу мумсиқӣ бар нафсҳои мардум ғалаба дорад. Ва агар некӣ ва парҳезгорӣ кунед, Худо ба ҳар чӣ мекунед, огоҳ аст!

← Оят 125 📖 Ан-Ниса Оят 127 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

126Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 126

Сураи Ан-Ниса Оят 126 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз они Худост ҳар чӣ дар осмонҳову замин аст ва…

Сураи Оят 126/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 124–128. Ба Тоҷикӣ: Русский.