Surja En-Nisa — Ajet 147

Kuptimet e fjalëve:

• تَشْكُرُوا (të falënderoni): të jeni mirënjohës ndaj Allahut për dhuntitë e Tij, duke i përdorur ato në bindje ndaj Tij.
• وَتُؤْمِنُوا (dhe të besoni): të besoni me sinqeritet në Allahun, në Pejgamberin e Tij dhe në atë që ka zbritur prej Tij.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e bën të qartë se Ai nuk ka asnjë nevojë për t'i dënuar robërit e Tij, nëse ata i falënderojnë për dhuntitë e Tij dhe besojnë sinqerisht në Të. Ai është i pasur e i vetëmjaftueshëm, dhe dënimi i Tij nuk i sjell Atij as dobi e as dëm. Nëse robërit e Tij e falënderojnë për mirësitë e Tij dhe besojnë në Të me zemër të pastër, Ai nuk ka pse t'i dënojë ata. Dënimi i Tij vjen vetëm për shkak të mëkateve dhe mosbindjes së tyre. Allahu është Falënderues ndaj robërve të Tij që e falënderojnë Atë, duke u dhënë atyre shpërblim të madh për veprat e tyre të mira, dhe Ai është i Gjithëdijshëm për gjendjen e robërve të Tij, për sinqeritetin e falënderimit të tyre dhe për thellësinë e besimit të tyre, dhe do t'i shpërblejë secilin sipas veprës së tij.

Përfitimet nga Ajeti:

• Allahu është i pasur e i vetëmjaftueshëm dhe nuk ka nevojë për askënd, ndërsa robërit janë ata që kanë nevojë për mëshirën e Tij.
• Falënderimi ndaj Allahut dhe besimi në Të janë shkak për largimin e dënimit dhe për marrjen e shpërblimit të madh.
• Allahu i shpërblen robërit e Tij për falënderimin e tyre, duke ua shumëfishuar dhuntitë dhe duke i futur në Xhenet.
• Dituria e Allahut përfshin çdo gjë, Ai i di qëllimet dhe veprat e robërve të Tij, dhe do t'i shpërblejë ata me drejtësi të plotë.
• Ky ajet i fton njerëzit që t'i drejtohen Allahut me falënderim dhe besim, duke iu afruar Atij me vepra të mira, sepse kjo është rruga e shpëtimit dhe e lumturisë në këtë botë dhe në botën tjetër.