Suurah An-Nisaa — Aayad 147

Macnaha Erayada:

• Shukritaan: Ku mahadnaqidda Eebe nicmooyinkiisa, isagoo adeeca oo cibaadaysan.
• Imaan: Rumeynta Eebe, Malaa'igtiisa, Kutubtiisa, Rasuulladiisa, Maalinta Aakhira, iyo Qadarka wanaaggiisa iyo sharkiisa.
• Shaakiran: Eebe waa kan ka abaal-marinaya shukriga addoomadiisa, isagoo siinaya khayr badan.

Tafsiirka:

Waa maxay faa'iidada Eebe uga jirta inuu idin cadaabo haddii aad shukriga Eebe gudato oo aad rumeyso isaga? Eebe waa ka kasta oo hodan ah, ugamana baahna cibaadadaaddiinna, mana uu danaynayo inuu idin cadaabo. Caddibaadda Eebe waxay uun ku dhacdaa kuwa galada oo xaqa diida.

Haddii aad shukriga Eebe gudataan oo aad rumeydaan isaga si dhab ah, qalbiga iyo jidhkaaba, Eebe ma cadaabayo idinka. Eebe waa naxariis badane, wuxuuna jeclaaday in addoomadiisu ku noolaadaan nolol wanaagsan oo khayr leh.

Eebe waa Shaakir — waa kan ka abaal-marinaya shukriga addoomadiisa, isagoo siinaya ajir weyn oo dheeraad ah. Waa Caliim — wax walba waa ogyahay, wuxuuna ogyahay shukriga iyo imaanka addoomadiisa, xitaa haddii ay ku qarsoonaan laabaha. Wuxuuna ka abaal-marin doonaa qof kasta siduu u shaqeeyay.

Faa'iidooyin laga soo baxay:

1. Eebe waa hodan kama baahan — cibaadadeenna iyo shukrigaannu Eebe uma baahna, laakiin faa'iidadiisu waxay ku noqonaysaa nafteena, annagaa ku hanuunayna oo ku nabadgeli.
2. Naxariista Eebe way ballaaran tahay — Eebe ma jecla inuu addoomadiisa cadaabo, wuxuuna u furan yahay toobadda iyo shukriga inta noloshu jirto.
3. Shukrigu waa sababta naxariista iyo barakada — marka addoonku shukriyo Eebe, Eebe wuxuu u siyaadiyaa nicmooyinkiisa, wuxuuna ka ilaaliyaa caddibaadda.
4. Eebe waa kan abaal-marinta badan — wuxuu ka abaal-marinayaa shukriga yar ee addoonkiisa abaal marin weyn oo aan la koobi karin, taasoo muujinaysa fadliga Eebe iyo dhexdhexaadnimadiisa.
5. Caddibaadda Eebe waxay uun ku tahay kuwa xaqa diida — tan waxay ku boorrinaysaa dadka inay xaqa qaataan oo ay Eebe u noqdaan, si ay uga badbaadaan caddibaadda adag.