Sura An-Nisa — Werset 154

Znaczenie słów:

• At-Tur – góra (Synaj), którą Bóg uniósł nad nimi.
• Mithaq – przymierze, zobowiązanie.
• Suddżadan – w pozycji pokłonu, z pochylonymi głowami.
• La ta’du – nie przekraczajcie granic, nie łamcie zakazu.
• Mithaqan ghalizan – przymierze mocne, wiążące, o wielkiej wadze.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący przypomina w tym wersecie o kolejnych złamaniach przymierza przez synów Izraela oraz o Swojej surowości wobec nich. Kiedy odmówili przyjęcia praw zawartych w Torze, Bóg uniósł nad ich głowami górę At-Tur (Synaj) jako groźbę i przymus, aby zaakceptowali to, co im nakazano. Było to związane z ich wcześniejszym zobowiązaniem do wypełniania przykazań, które jednak łamali.

Następnie Bóg nakazał im wejść do bramy Jerozolimy (Bajt al-Makdis) w postawie pokory – z pochylonymi głowami, w geście oddania i poddania się. Oni jednak weszli w sposób wyzywający, pełzając na pośladkach, co było wyrazem ich buntu i kpiny z Bożego polecenia.

Kolejnym nakazem było zakazanie im przekraczania granic w dniu szabatu – chodziło o zakaz łowienia ryb w tym dniu. Oni jednak złamali ten zakaz, polując i łowiąc, co było jawnym przekroczeniem Bożego prawa. Bóg wziął od nich wówczas przymierze mocne i wiążące, a oni je zerwali, mimo że zobowiązali się słowami: „Słuchamy i jesteśmy posłuszni”.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wierność przymierzu z Bogiem – werset uczy, że zobowiązania wobec Boga są święte i należy ich dotrzymywać. Zerwanie przymierza prowadzi do utraty Bożego wsparcia i do kary.
2. Pokora wobec Boga – nakaz wejścia do świętego miejsca w pozycji pokłonu uczy nas, że pokora i poddanie się Bogu są kluczem do Jego łaski. Człowiek, który się uniża przed Stwórcą, zostaje wywyższony.
3. Zakaz łamania Bożych granic – Bóg wyznaczył człowiekowi granice (halal i haram), a ich przekraczanie jest źródłem nieszczęść. Szabat był dla Żydów próbą posłuszeństwa, a dla nas każdy Boży zakaz jest próbą, którą należy respektować.
4. Konsekwencje buntu – historia synów Izraela pokazuje, że bunt i lekceważenie Bożych nakazów prowadzą do upokorzenia i gniewu Bożego. Muzułmanin powinien wyciągać z tego lekcję, aby unikać pychy i nieposłuszeństwa.
5. Miłosierdzie Boga mimo grzechów – mimo że synowie Izraela wielokrotnie łamali przymierze, Bóg dawał im kolejne szanse. To uczy nas, że Bóg jest Miłosierny i zawsze gotów przyjąć skruchę, ale też że Jego kary są sprawiedliwe dla tych, którzy trwają w buncie.
6. Wartość słowa i dotrzymywanie obietnic – przymierze, które Żydzi zawarli z Bogiem, było „mocne i wiążące”, a mimo to je złamali. Muzułmanin powinien być wzorem w dotrzymywaniu słowa, zarówno wobec Boga, jak i wobec ludzi.