Сураи Ан-Ниса Оят 65 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : На, савганд ба Парвардигорат, ки имон наёваранд, магар он, ки…

Ан-Ниса · 65/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ۝٦٥

🔤 Transliteration

Falaa wa Rabbika laa yu`minoona hattaa yuhakkimooka fe emaa shajara bainahum summa laa yajidoo fee anfusihim harajam mimmaa qadaita wa yusal limoo tasleemaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

На, савганд ба Парвардигорат, ки имон наёваранд, магар он, ки дар низоъе, ки миёни онҳост, туро довар қарор диҳанд ва аз ҳукме, ки ту медиҳӣ, ҳеҷ нохушнуд нашаванд ва саросар таслими он гарданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят равшансозӣ талаб мекунанд:

— «شَجَرَ»: ихтилоф кард, низоъ кард, баҳс намуд.

— «حَرَجًا»: тангӣ, фишор, нороҳатӣ дар дил.

— «يُحَكِّمُوكَ»: туро довар ва ҳакам қарор диҳанд.

— «يُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا»: ба таври комил ва бо дили хуш итоат кунанд, сар биспоранд.

Тафсири оят:

Пас чунин нест, ки онҳо гумон мекунанд; Худованд ба зоти худ қасам ёд карда, мефармояд, ки онҳо ҳаргиз имонро ба таври ҳақиқӣ ба даст намеоранд, то он даме ки туро дар ихтилоф ва низое, ки миёнашон рух медиҳад, ҳакам ва довар қарор надиҳанд. Ва ин танҳо кофӣ нест, балки баъд аз ҳукми ту бояд дар дилҳои худ ҳеҷ гуна тангӣ ва нороҳатӣ эҳсос накунанд ва бо тамоми вуҷуд, бо зоҳир ва ботин, ба ҳукми ту итоат ва сарсупурӣ кунанд. Яъне имон ба Худо ва Расули Ӯ он гоҳ комил мешавад, ки инсон дар ҳамаи корҳои худ ба китоби Худо ва суннати Паёмбар (с) муроҷиаат кунад, ба ҳукми онҳо розӣ бошад ва аз дили худ онро бипазирад, на танҳо ба забон. Ин оят ба он ишора мекунад, ки пайравии ҳақиқӣ аз Паёмбар (с) ва ризои комил ба ҳукми Ӯ ҷузъи асосии имон аст, на чизе берун аз он.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

— Имон танҳо даъво нест; имони ҳақиқӣ он аст, ки инсон дар амал низ ба ҳукми Худо ва Паёмбар (с) тан диҳад.

— Ислом дини адолат ва ҳакамӣ аст; ҳар гоҳ миёни мардум ихтилоф шавад, роҳи ҳалли он муроҷиат ба Қуръон ва суннат аст, ки сарчашмаи ростӣ ва адолат мебошад.

— Худованд аз бандагони худ на танҳо итоати зоҳирӣ, балки ризои дилӣ ва оромии ботинӣ мехоҳад; ин нишон медиҳад, ки ислом дини мувозинат ва оромиш аст, на фишор ва нороҳатӣ.

— Сарсупурӣ ба ҳукми Худо сабаби ягонагӣ, адолат ва сулҳ дар ҷомеа мегардад; ҳар ки ба ин роҳ равад, ба некӯӣ ва осоиш дар дунё ва охират мерасад.

— Ин оят ба мо меомӯзад, ки Қуръон ва суннати Паёмбар (с) роҳнамои ҳамаи ҷанбаҳои зиндагӣ аст ва пайравӣ аз онҳо моро ба камол ва хушбахтӣ мерасонад.

📜 Оят 63-67 — Сураи Ан-Ниса

63أُولَٰئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُل لَّهُمْ فِي أَنفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغًا

Худованд аз дилҳояшон огоҳ аст. Аз онон рӯйгардон шав ва пандашон бидеҳ ба чунон сахтӣ, ки дар вуҷудашон таъсир кунад!

64وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا

Ҳеҷ паёмбареро нафиристодем, ҷуз он ки дигарон ба амри Худо бояд мутеъи фармони Ӯ шаванд. Ва агар ҳангоме, ки гуноҳе содир карданд, назди ту омада буданд ва аз Худо омурзиш хоста буданд ва паёмбар барояшон омурзиш хоста буд. Худоро тавбапазир ва меҳрубон меёфтанд.

65فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا

66وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِن دِيَارِكُم مَّا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِّنْهُمْ ۖ وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا مَا يُوعَظُونَ بِهِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتًا

Ва агар ба онон фармон дода будем, ки худро бикушед ё аз хонаҳоятон берун равед, андаке аз онон фармон мебурданд. Ва ҳол он ки агар пандеро, ки ба онон дода шудааст, кор мебастанд, барояшон беҳтар ва бар асосе устувортар буд.

67وَإِذًا لَّآتَيْنَاهُم مِّن لَّدُنَّا أَجْرًا عَظِيمًا

Он гоҳ аз ҷониби Худ ба онон музде бузург медодем,

← Оят 64 📖 Ан-Ниса Оят 66 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

65Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 65

Сураи Ан-Ниса Оят 65 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : На, савганд ба Парвардигорат, ки имон наёваранд, магар он, ки…

Сураи Оят 65/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 63–67. Ба Тоҷикӣ: Русский.