Surah An-Nisa — Talata 65

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• شَجَرَ بَيْنَهُمْ – ang hindi pagkakaunawaan o alitan na naganap sa pagitan nila.
• حَرَجًا – anumang pag-aalinlangan, pagdududa, o pagsikip sa dibdib.
• قَضَيْتَ – ang iyong hatol o pasya (yaong sa Sugo ni Allah, sumakanya ang kapayapaan at pagpapala).
• يُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا – ang lubos at ganap na pagsunod at pagtanggap nang may kusang-loob at kapanatagan.

Ang Tafsir (Paliwanag):

Isinusumpa ng Dakilang Allah ang Kanyang Banal na Sarili, na ang mga taong ito (na nag-aangkin ng pananampalataya ngunit hindi tumatanggap sa iyong hatol) ay hindi tunay na mananampalataya hangga't hindi ka nila ginagawang tagahatol sa lahat ng kanilang pinag-aawayan at pinagkakaiba-iba ng opinyon—sa iyong buhay man o pagkaraan nito, sa pamamagitan ng pagsunod sa iyong Sunnah (tradisyon). Pagkatapos, hindi sila makararamdam ng anumang pag-aalinlangan o pagsikip sa kanilang mga dibdib tungkol sa iyong hatol, at hindi sila magkakaroon ng anumang pagtutol dito. Sa halip, sila ay susunod at tatalima nang lubos, nang may kapayapaan sa puso at kasiyahan sa kaluluwa, na isinusuko ang kanilang sarili sa kautusan ng Allah at ng Kanyang Sugo nang walang pag-aatubili.

Kaya, ang tunay na pananampalataya ay hindi lamang salita sa dila, kundi ito ay ang pagtanggap sa hatol ng Sugo (sumakanya ang kapayapaan at pagpapala) sa lahat ng usapin—malaki man o maliit—at ang pagpapasakop dito nang may buong puso, nang walang anumang pagdududa o pagtut супротив.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang tunay na pananampalataya ay hindi kumpleto hangga't hindi ginagawa ng isang tao ang Sugo ng Allah (sumakanya ang kapayapaan at pagpapala) bilang tagahatol sa lahat ng kanyang mga alitan at hindi pagkakaunawaan, at hangga't hindi siya sumasang-ayon sa kanyang hatol nang may buong puso at kasiyahan.
2. Ang pagiging sunud-sunuran sa batas ng Allah at ng Kanyang Sugo ay tanda ng katapatan sa pananampalataya, at ito ang nagdadala ng kapayapaan sa puso at katahimikan sa isipan.
3. Ang sinumang naghahanap ng tunay na kaligayahan at kapanatagan sa buhay na ito at sa Kabilang Buhay ay dapat na isuko ang kanyang sarili sa kautusan ng Allah, sapagkat Siya ang Nakaaalam sa lahat ng bagay at ang Pinakamaawain sa Kanyang mga alipin.
4. Ang pagtanggap sa hatol ng Sugo (sumakanya ang kapayapaan at pagpapala) nang may kasiyahan ay naglilinis ng puso mula sa inggit, pagkamuhi, at pagmamataas, at nagbubukas ng daan tungo sa pagkakaisa at pagmamahalan sa lipunan.
5. Ang Islam ay relihiyon ng kapayapaan at pagsuko sa kalooban ng Allah—ang sinumang yumakap dito nang may katapatan ay makakaranas ng tunay na kalayaan mula sa alitan at pagkalito, sapagkat ang kanyang sanggunian sa lahat ng bagay ay ang Aklat ng Allah at ang Sunnah ng Kanyang Sugo.