سورت غافر — آیت 33

د کلمو معناګانې:

• تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ: تاسو به شا کړئ، تښتېدونکي به یئ.
• عَاصِمٍ: ساتونکی، هغه څوک چې ساتنه وکړي.
• یُضْلِلِ اللَّهُ: چا ته چې الله ورته د هدایت توفیق ورنه کړي او هغه یې په ګمراهۍ کې پرېږدي.
• هَادٍ: لارښود، هغه څوک چې سمې لارې ته یې بوځي.

د آیت تفسیر:

دا آیت د قیامت له سختو ورځو څخه خبر ورکوي، هغه ورځ چې کافرانو او مجرمانو به له خپل ځان څخه سترګې پټې کړي او د عذاب له وېرې به شا کړي او په تېزۍ سره به تښتي، خو چېرته به ځي؟ د دوی د تېښتې لپاره هېڅ ځای نشته. دوی به له الله له عذابه د خلاصون لپاره هېڅ ساتونکی ونه مومي، نه کوم دوست او نه کوم مددګار چې د الله له عذابه یې وساتي.

بیا الله تعالی یوه مهمه خبره کوي: هغه څوک چې الله یې ګمراه کړي وي، یعنې هغه کس چې په خپل سرکشۍ او ظلم سره یې د الله له رحمته ځان محروم کړی وي، نو د ده لپاره هېڅ لارښود نشته چې هغه سمې لارې ته راولي. ځکه چې د هدایت توفیق یوازې د الله په لاس کې دی، که الله یو څوک پرېږدي، نو هېڅوک یې هدایت نه شي کولی.

فايدې:

• دا آیت موږ ته د قیامت د ورځې له سختۍ او وېرې څخه خبر راکوي، چې باید په دې اړه فکر وکړو او ځان د هغې ورځې لپاره چمتو کړو.
• دا چې د الله له عذابه هېڅ ساتونکی نشته، نو باید یوازې له الله ووېرېږو او د هغه له حکمونو سرغړونه ونه کړو.
• دا چې هدایت یوازې د الله په لاس کې دی، نو باید له الله څخه د سمې لارې غوښتنه وکړو او په دې پوه شو چې بې له الله د چا په وس کې نشته چې موږ ته هدایت وکړي.
• دا آیت موږ ته دا هم ښیي چې د الله له رحمته ناامیده کېدل غلط دي، خو په ورته وخت کې باید له الله له عذابه هم ډاډه نه شو، بلکې دواړه په منځني ډول وساتو: له الله ووېرېږو او د هغه له رحمته هیله ولرو.