Surja Ghafir — Ajet 33

Kuptimet e fjalëve:

• تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ: Ikni duke u larguar me shpejtësi nga frika e dënimit.
• عَاصِمٍ: Mbrojtës, pengues, që ju shpëton nga dënimi.
• يُضْلِلِ اللَّهُ: Atë që Allahu e lë në humbje, duke mos e udhëzuar në rrugën e drejtë.

Tefsiri i ajetit:

Ajeti i referohet Ditës së Kiametit, kur njerëzit do të ikin të frikësuar nga tmerret e asaj dite, duke u larguar nga vendi i llogarisë drejt zjarrit. Atë ditë, ata nuk do të kenë asnjë mbrojtës apo pengues që mund t'i shpëtojë nga dënimi i Allahut. Kushdo që Allahu e lë në humbje, duke mos i dhënë sukses për të besuar dhe për të bërë vepra të mira, ai nuk do të ketë askënd që mund ta udhëzojë në rrugën e drejtë, sepse udhëzimi i vërtetë është vetëm në dorën e Allahut. Ai që Allahu e ka lënë në humbje, të gjitha përpjekjet e tij për të gjetur rrugën janë të kota, sepse asnjë njeri apo fuqi tjetër nuk mund ta nxjerrë nga ajo gjendje.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na kujton se shpëtimi në Ditën e Kiametit varet vetëm nga mëshira dhe udhëzimi i Allahut, prandaj duhet t'i lutemi Atij vazhdimisht për udhëzim dhe mbrojtje.
2. Na mëson se frika nga dënimi i Allahut është një shtysë e fuqishme për t'u kthyer në rrugën e drejtë dhe për t'u larguar nga mëkatet.
3. Thekson se udhëzimi i vërtetë është vetëm në dorën e Allahut, prandaj duhet t'i përulemi Atij me sinqeritet dhe të kërkojmë ndihmën e Tij në çdo hap të jetës sonë.
4. Ajeti na bën të kuptojmë se asnjë fuqi tjetër nuk mund të na mbrojë nga dënimi i Allahut, prandaj duhet të mbështetemi vetëm tek Ai dhe të mos kërkojmë mbrojtje nga krijesat e Tij.