سورت غافر — آیت 42

د معنايي:

• تدعونني: تله را زما نه غواړئ چې.
• أكفر بالله: پر الله باندې كفر وكړم (يعني له الله نه انكار وكړم).
• أشرك به: له الله سره نور معبودان شريك كړم.
• ما ليس لي به علم: هغه څه چې زه پرې هيڅ علم نه لرم (چې د عبادت وړ وي).
• العزيز: هغه ذات چې غالب او زبردست دى، چې هيڅوك يې نشي مغلوب كولى.
• الغفار: ډېر بخښونكى، چې د خپلو بندګانو ګناهونه په پراخه كچه بخښي.

تفسير:

دا هغه وينا ده چې د فرعون د خاندان يو مومن خپل قوم ته كوي، كله چې هغوى هغه د كفر او شرك په لور رابولئ. هغه وايي: تاسو ما رابلئ چې پر الله باندې كفر وكړم او له هغه سره هغه څه شريك كړم چې زه پرې هيڅ علم نه لرم — يعنې هغه بتان او معبودان چې نه يې كوم ثبوت شته او نه يې كوم دليل، چې د عبادت وړ وي. دا تر ټولو لویه ګناه او تر ټولو بد عمل دى، ځكه چې الله ته شريك وركول د هغه د ذات او كمال سره مخالفت دى.

خو زه تاسو ته هغه لار ښيم چې تاسو الله ته رسوي — هغه ذات چې عزيز دى، يعنې غالب او برلاسى دى، چې له هغه نه هيڅوك نه شي تېښته كولى او د هغه له انتقام نه هيڅوك نه شي خلاصېدلى. هغه غفار دى، يعنې ډېر بخښونكى دى، چې د هغه چا ګناهونه بخښي چې ورته رجوع وكړي او له ګناه نه توبه وباسي.

دا آيت موږ ته ښه درس راكوي: مومن بايد په خپل عقيده كې ثابت قدم وي، كه څه هم د ده په شا او خوا كې ټول خلک د باطل په لور يې رابولي. مومن ته بايد د الله عزت او د هغه د بخښنې اميد د دنيا له هر څه نه ګران وي. او دا هم معلومه كړې چې كفر او شرك هغه څه دي چې پرې علم او دليل نشته، خو توحيد او ايمان هغه لار ده چې الله پخپله ښودلې ده.

د الله بخښنه دومره پراخه ده چې هر څوك چې توبه وباسي او له شركه لاس واخلي، الله يې بخښي. نو موږ بايد د الله د دې فضل او رحمت نه ګټه واخلو او د هغه په لور رجوع وكړو، ځكه چې هغه عزيز دى — هيڅوك يې نشي مغلوب كولى — او غفار دى — د توبه كوونكو ګناهونه بخښي.