Surah Ghafir — Ayat 42

Makna Perkataan:

• تَدْعُونَنِي - Kamu menyeruku / mengajakku
• لِأَكْفُرَ بِاللَّهِ - supaya aku kufur kepada Allah
• وَأُشْرِكَ بِهِ - dan aku mempersekutukan-Nya
• مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ - sesuatu yang aku tidak mempunyai ilmu tentangnya
• الْعَزِيزِ - Yang Maha Perkasa lagi tidak dapat dikalahkan
• الْغَفَّارِ - Yang Maha Pengampun lagi Maha Mengampuni dosa hamba-hamba-Nya

Tafsir Ayat:

Dalam ayat yang mulia ini, Allah Subhanahu wa Ta'ala merakamkan kata-kata seorang mukmin yang beriman daripada kalangan keluarga Firaun, yang dengan penuh hikmah dan kebijaksanaan menasihati kaumnya yang kufur. Beliau berkata kepada mereka: "Kamu menyeruku dengan penuh desakan supaya aku meninggalkan imanku dan menjadi kufur kepada Allah yang telah menciptakan dan memeliharaku, serta supaya aku mempersekutukan Allah dengan sesuatu yang aku sendiri tidak mempunyai sebarang ilmu bahawa ia layak disembah. Ini adalah satu seruan yang amat buruk dan keji, kerana mengajak kepada kekufuran dan kesyirikan yang merupakan sebesar-besar dosa di sisi Allah."

Kemudian dengan penuh keyakinan dan keteguhan hati, beliau menyambung: "Sedangkan aku menyeru kamu kepada jalan yang lurus menuju kepada Allah Yang Maha Perkasa, yang tiada siapa pun dapat mengalahkan-Nya, dan Yang Maha Pengampun lagi Maha Mengampuni dosa-dosa hamba-Nya yang bertaubat kepada-Nya walaupun dosa itu sebesar mana sekalipun."

Perhatikanlah keindahan perbandingan dalam ayat ini! Mereka menyeru kepada kekufuran dan kesesatan, manakala beliau menyeru kepada keimanan dan keampunan. Mereka menyeru kepada makhluk yang lemah dan tidak berkuasa, manakala beliau menyeru kepada Allah Yang Maha Perkasa lagi Maha Pengampun.

Pengajaran dan Peringatan:

Wahai saudara seislam yang dikasihi, renungkanlah ayat yang penuh bermakna ini! Betapa indahnya kata-kata mukmin yang soleh ini yang tetap teguh di atas kebenaran walaupun berada di tengah-tengah kaum yang kufur dan zalim. Beliau tidak gentar dan tidak berganjak walau sedikit pun daripada kebenaran.

Ayat ini mengajar kita bahawa seorang mukmin yang sejati tidak akan bertukar ganti keyakinannya walaupun dicabar dan diancam. Beliau sentiasa mengajak kepada kebaikan dengan penuh hikmah dan kelembutan, tetapi tetap tegas dalam prinsip.

Marilah kita jadikan ayat ini sebagai pedoman hidup kita. Kita hendaklah sentiasa berdakwah kepada keluarga, sahabat, dan masyarakat dengan penuh hikmah, mengajak mereka kepada Allah Yang Maha Perkasa lagi Maha Pengampun. Sesungguhnya Allah sentiasa membuka pintu taubat-Nya kepada sesiapa sahaja yang ingin kembali kepada-Nya, kerana Dia adalah Al-Ghaffar yang Maha Mengampuni lagi Maha Pengampun. Maka janganlah kita berputus asa daripada rahmat Allah, dan janganlah kita berhenti menyeru kepada kebaikan, kerana hidayah itu di tangan Allah, dan tugas kita hanyalah menyampaikan dengan penuh kasih sayang dan kebijaksanaan.