Гафир сүресі — Аят 42

1. Қиын сөздердің мағынасы:

• تَدْعُونَنِي: сендер мені шақырасыңдар.
• لِأَكْفُرَ بِاللَّهِ: Аллаға күпірлік етуім үшін.
• أُشْرِكَ بِهِ: Оған серік қосуым үшін.
• مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ: туралы ешбір білімім жоқ нәрсені.
• الْعَزِيزِ: барлық нәрседен үстем, ешкім жеңе алмайтын Құдіретті.
• الْغَفَّارِ: күнәларды көп кешіруші.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта иманды адам өзінің қауымына айтқан үндеуі жалғасады. Ол былай дейді: «Сендер мені Аллаға күпірлік етуге және Оған ешбір дәлелім жоқ, құдайлыққа лайық еместігін білетін нәрсені серік қосуға шақырасыңдар. Бұл – ең үлкен және ең жиіркенішті күнә. Ал мен болсам, сендерді ешкім жеңе алмайтын, құдіреті шексіз, әрі күнәларыңды көп кешіретін Аллаға иман етуге шақырамын». Яғни, ол өзінің шақыруының тура жол екенін, ал қауымының шақыруының адасушылық екенін анық жеткізді. Ол адамдарды Алланы тануға, Оған серік қоспауға және тек Оған бетбұруға үндеді. Алла – Ғазиз, яғни Өзіне қарсы шыққандарды жеңетін құдірет иесі, әрі Ғаффар, яғни тәубе етіп, бойсұнған құлдарының күнәларын кешіретін рақымды Раббы.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бұл аят иман мен күпірліктің арасындағы айырмашылықты анық көрсетеді: иман – Алланы бір деп тану және Оған серік қоспау, ал күпірлік – Оған серік қосу.
• Алланың «әл-Ғазиз» және «әл-Ғаффар» есімдері Оның құдіреті мен рақымын бірге танытады. Бұл – қорқыныш пен үміттің теңдігін білдіреді.
• Адамды Аллаға шақыру – ең абзал іс. Иманды адам өз қауымын жақсылыққа шақырып, олардың қысымына төзе білуі керек.
• Күнәнің ең үлкені – Аллаға серік қосу. Бірақ Алла тәубе еткендердің барлық күнәсін кешіреді. Бұл – әрбір адамға үміт беріп, Исламға деген ықыласты арттырады.
• Аят адамдарды ойлануға шақырады: қайсысы дұрыс – білімсіз серік қосу ма, әлде біліммен Алланы бір деп тану ма? Әрине, екіншісі – тура жол.