ซูเราะฮฺ ฆอฟิร — อายะฮฺ 42

คำอธิบายคำศัพท์:

• الْعَزِيزِ (อัลอะซีซ) หมายถึง ผู้ทรงอำนาจสูงสุด ผู้ทรงเกรียงไกร ไม่มีผู้ใดเอาชนะพระองค์ได้
• الْغَفَّارِ (อัลฆ็อฟฟาร) หมายถึง ผู้ทรงอภัยโทษอย่างยิ่งใหญ่ ทรงอภัยบาปแก่บ่าวผู้สำนึกผิดกลับมาหาพระองค์

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นคำกล่าวของชายผู้ศรัทธาในหมู่ชนของฟิรเอาน์ (ฟาโรห์) ที่กล่าวตำหนิและชี้แจงแก่หมู่ชนของเขา โดยเขากล่าวว่า "พวกท่านเรียกเชิญชวนฉันให้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และให้ตั้งภาคีแก่พระองค์ด้วยสิ่งที่ฉันไม่มีความรู้เลยว่ามันสมควรแก่การเคารพภักดี ซึ่งการเชิญชวนของพวกท่านนั้นเป็นเรื่องที่น่าแปลกประหลาดและไร้เหตุผลอย่างยิ่ง เพราะพวกท่านเชิญชวนฉันไปสู่ความชั่วและความหลงผิด ขณะที่ฉันเชิญชวนพวกท่านไปสู่แนวทางที่ถูกต้อง คือการศรัทธาต่ออัลลอฮ์ผู้ทรงอำนาจสูงสุด ผู้ทรงลงโทษผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาต่อพระองค์อย่างสาสม และผู้ทรงอภัยโทษแก่บ่าวผู้ศรัทธาที่สำนึกผิดกลับมาหาพระองค์"

การที่เขากล่าวว่า "ไม่มีฉันมีความรู้" นั้น หมายถึงการที่เขาปฏิเสธที่จะเคารพภักดีสิ่งที่พวกเขาเชิญชวน เพราะการเคารพภักดีสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์นั้นต้องอาศัยหลักฐานและความรู้ที่ถูกต้อง ซึ่งเขาไม่มีความรู้เช่นนั้นเลย ในทางตรงกันข้าม การศรัทธาต่ออัลลอฮ์นั้นเป็นสิ่งที่สติปัญญาและธรรมชาติที่บริสุทธิ์รับรู้ได้

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. การยึดมั่นในหลักฐานและความรู้ที่ถูกต้องเป็นพื้นฐานสำคัญของการศรัทธา เราจะไม่ปฏิบัติตามสิ่งที่ไม่มีหลักฐานยืนยัน แม้จะมีผู้เชิญชวนมากเพียงใดก็ตาม
2. ผู้ศรัทธาที่แท้จริงต้องกล้าที่จะยืนหยัดในความจริง แม้ต้องเผชิญหน้ากับเสียงส่วนใหญ่ที่อยู่ฝ่ายความเท็จ และต้องใช้เหตุผลที่ชัดเจนในการโต้แย้ง
3. การเชิญชวนสู่ความดีต้องเริ่มจากการชี้ให้เห็นความไม่สมเหตุสมผลของความชั่ว แล้วจึงเสนอทางเลือกที่ดีกว่า ด้วยวิธีการที่สุภาพและมีเหตุผล
4. อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุดที่ไม่มีผู้ใดเทียบเทียม และในขณะเดียวกันก็ทรงเป็นผู้ทรงอภัยโทษอันยิ่งใหญ่ สองคุณลักษณะนี้ทำให้ผู้ศรัทธามีทั้งความเกรงกลัวและความหวังในพระเมตตาของพระองค์
5. บทเรียนสำคัญคือ การยอมรับความจริงและกลับตัวกลับใจนั้นเป็นหนทางแห่งความรอด เช่นเดียวกับชายผู้ศรัทธาคนนี้ที่แม้จะอยู่ในสังคมที่ปฏิเสธศรัทธา แต่เขาก็ยังยืนหยัดในความจริงและได้รับเกียรติจากอัลลอฮ์ในฐานะแบบอย่างที่ดี