Гафир сүрөсү — Аят 50

1. Сөздөрдүн мааниси:

• ﴿الْبَيِّنَاتِ﴾: ачык-айкын далилдер, кереметтер жана вахий аркылуу келген айкын белгилер.
• ﴿فَادْعُوا﴾: эми өзүңөр дуба кыла бергиле, биз силерге шапаат кылбайбыз деген мааниде.
• ﴿ضَلَالٍ﴾: жоголуу, текке кетүү, пайдасыз болуу, кабыл болбоо.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Тозоктун кароолчу периштелери каапырларга айкын далилдер менен келген пайгамбарларды эскертип, алардын жалганга чыгарганын беттерине басат. Каапырлар муну моюнга алып, «Ооба, пайгамбарлар бизге ачык далилдер менен келген эле» деп, өздөрүнүн күнөөсүн тастыкташат. Ошондо периштелер аларга шылдыңдап: «Эми өзүңөр дуба кыла бергиле, биз силерге шапаат кылбайбыз, силер үчүн дуба да кылбайбыз» дешет. Анткени каапырлардын дубасы кабыл болбойт, текке кетет, пайда бербейт. Алар дүйнөдө пайгамбарлардын чакырыгын четке кагып, акыйкаттан баш тартышкандыктан, эми алардын дубасы да, өкүнүчү да аларга эч кандай пайда бербейт.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллах Таала пайгамбарларды ар дайым ачык-айкын далилдер жана белгилер менен жибергендигин билдиребиз. Бул – Аллахтын адамдарга болгон ырайымынын жана адилеттигинин далили.
• Пайгамбарлардын чакырыгын кабыл алуу – куткарылуунун жолу. Ал эми жалганга чыгаруу – өкүнүчкө жана зыянга алып барат.
• Каапырлардын дубасы жана өкүнүчү пайда бербей тургандыгын түшүнөбүз. Ошондуктан дүйнөдө Аллахка тообо кылып, Ага моюн сунуу – эң чоң бакыт.
• Бул аят бизди ойлонууга чакырат: Аллахтын аяттарын жана пайгамбарлардын үндөөлөрүн угуп, аларга ылайык амал кылуу – акылдуулуктун белгиси.
• Ыймандуу адамдар үчүн бул аят – эскертүү жана үмүт. Аллах тообо кылгандардын тообосун кабыл кылат, ага чейин мүмкүнчүлүк бар экендигин унутпайбыз.