Гафир сүресі — Аят 50

1. Сөздердің мағынасы:

• خَزَنَةُ جَهَنَّمَ — тозақтың күзетші періштелері.
• بِالْبَيِّنَاتِ — анық дәлелдермен, айқын белгілермен, яғни пайғамбарлар әкелген ашық аяттар мен мұғжизалар.
• بَلَى — «иә, расымен» деген мағынадағы жауап сөзі, мойындауды білдіреді.
• فَادْعُوا — «енді өздерің шақырыңдар, жалбарыныңдар» деген бұйрық.
• ضَلَالٍ — адасу, жоғалу, зая кету, пайдасыз болу.

1. Аяттың тәпсірі:

Тозақ күзетшілері тозаққа кірген кәпірлерге олардың өздері жалбарынып, дұға етіп жатқанын көргенде, оларды әшкерелеп, былай дейді: «Сендерге пайғамбарларың Аллаһ тарапынан анық дәлелдермен, айқын белгілермен келмеді ме еді?» Сонда кәпірлер мойындап: «Иә, расымен келген еді» дейді. Олар өздерінің пайғамбарларды өтірікке шығарып, анық дәлелдерді жоққа шығарғанын мойындауға мәжбүр болады. Сонда тозақ күзетшілері оларды келеке етіп: «Ендеше өздерің шақырыңдар, жалбарыныңдар! Біз кәпірлерге шапағат етпейміз, сендер үшін Аллаһтан сұрамаймыз» дейді. Бірақ олардың дұғасы ешбір пайда бермейді. Өйткені кәпірлердің дұғасы қабыл болмайды, ол тек зая кетуде, адасуда, жоғалуда. Олар дүниеде де, ақыретте де Аллаһтың разылығына жетудің жолын таба алмай, шынайы сенімнен айырылып, дұғалары да, жалбарынулары да ешқандай нәтиже бермейді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Аллаһ әрбір адамға тура жолды көрсету үшін пайғамбарлар мен анық дәлелдер жіберді. Бұл — Аллаһтың рақымы мен әділеттілігінің көрінісі.
• Адам баласына берілген мүмкіндікті пайдаланып, дүниеде тәубе етіп, иманға келу керек. Ақыретте мойындаудың пайдасы жоқ.
• Кәпірлердің дұғасы мен жалбарынуы қабыл болмайды, сондықтан шынайы иман мен ихлас құлшылықтың қадірін білу қажет.
• Бұл аят адамды ойландырып, Аллаһтың белгілеріне құлақ асып, пайғамбарлардың жолын ұстануға шақырады.
• Ислам — адамды адасудан, зая кетуден құтқаратын жалғыз тура жол. Оны ұстану — дүние мен ақыреттің бақытына жетудің кілті.