Surah Ghafir — Aya 50

Ma’anar Kalmomi:

• Bil-bayyinaat: Hujjoji da shaidu bayyanannu da suka fito daga Allah.
• Dalaal: ɓata da halaka, wato addu’ar da ba za ta sami amsa ba.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah yana ba mu labarin yadda masu gadin Jahannama (malã’ikah) za su amsa wa kafirai a lokacin da suka nemi su sha ruwa ko a sauƙaƙa musu azaba. Masu gadin za su ce musu, “Ashe, manzannin da aka aiko muku ba su zo muku da hujjoji bayyanannu ba, waɗanda ke nuna gaskiyar addinin Allah?” Kafirai za su amsa da cewa, “I, sun zo mana da hujjoji bayyanannu, amma mun ƙaryata su.” Sa’an nan masu gadin za su ce musu da izgili, “To, ku yi addu’a da kanku!” Wato, ba za mu yi muku ceto ba, kuma ba za mu yi muku roƙo ba. Sai Allah ya bayyana cewa addu’ar kafirai a wannan lokaci ba ta amfana su da kome, domin ita a cikin ɓata da halaka take, ba za a karɓa ba, kuma ba za a amsa musu ba, saboda rashin imaninsu da kafircinsu da suka yi wa manzanni.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa hujjar Allah a kan ’yan Adam cikakkiya ce, domin ya aiko musu manzanni da hujjoji bayyanannu, don haka babu uzuri a gare su a ranar ƙiyamah.
2. Yana nuna cewa addu’a da roƙo ba su da amfani sai da imani da aiki nagari; kafiri ba shi da wani daraja a wurin Allah, don haka addu’arsa ba ta sami karɓuwa ba.
3. Yana ƙarfafa mu mu yi amfani da rayuwarmu a duniya wajen bin gaskiya da imani, kafin mu zo ranar da roƙo ba zai amfana ba.
4. Yana nuna cewa manzanni sun zo da hujjoji bayyanannu, don haka wajibi ne mu bi su da gaskiya, kuma mu yi imani da abin da suka zo da shi, domin mu tsira daga azabar Jahannama.