ซูเราะฮฺ ฆอฟิร — อายะฮฺ 50

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญ:

• بِالْبَيِّنَاتِ หมายถึง หลักฐานและข้อพิสูจน์อันชัดแจ้งที่บรรดาศาสนทูตได้นำมา
• بَلَى หมายถึง ใช่แล้ว / แน่นอน (ใช้ยอมรับว่าสิ่งที่ถูกถามนั้นเป็นความจริง)
• فِي ضَلَالٍ หมายถึง การสูญสิ้น ความไร้ประโยชน์ และความพินาศ

การตีความหมายของอายะฮ์:

เมื่อชาวนรกได้วิงวอนขอให้ยามเฝ้านรกช่วยขอต่อพระเจ้าของพวกเขาให้ทรงผ่อนปรนโทษสักหนึ่งวัน ยามเฝ้านรกได้กล่าวตำหนิพวกเขาว่า “บรรดารอซูลของพวกท่านมิได้มายังพวกท่านพร้อมด้วยหลักฐานอันชัดแจ้งจากอัลลอฮ์ดอกหรือ?” พวกเขาจึงยอมรับว่า “ใช่แล้ว แน่นอน พวกเขาได้นำหลักฐานอันชัดเจนมาให้เรา แต่เราได้ปฏิเสธและไม่เชื่อฟัง”

เมื่อพวกเขายอมรับความจริงเช่นนั้น ยามเฝ้านรกจึงกล่าวกับพวกเขาอย่างเยาะเย้ยว่า “ถ้าเช่นนั้น พวกท่านก็จงวิงวอนขอเองเถิด เพราะเราไม่สามารถช่วยเหลือหรือขอร้องแทนผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาได้” จากนั้นอัลลอฮ์ทรงแจ้งให้ทราบว่า การวิงวอนขอของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นไม่เป็นที่ตอบรับและไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง เพราะพวกเขาปฏิเสธศรัทธา การขอของพวกเขาจึงไม่สามารถช่วยอะไรพวกเขาได้ และไม่มีทางที่จะได้รับการตอบสนอง

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์ – พระองค์ไม่ทรงลงโทษผู้ใดโดยปราศจากหลักฐาน เพราะพระองค์ได้ส่งบรรดารอซูลพร้อมด้วยข้อพิสูจน์อันชัดแจ้งมายังทุกประชาชาติ เพื่อให้มนุษย์ไม่มีข้ออ้างในวันกิยามะฮ์
2. การยอมรับความจริงในวันนั้นไม่เกิดประโยชน์ – การที่ชาวนรกยอมรับในวันกิยามะฮ์ว่าบรรดารอซูลได้นำหลักฐานมาแล้วนั้น สายเกินไปแล้ว เพราะการศรัทธาและการกลับใจต้องเกิดขึ้นในโลกดุนยา
3. การวิงวอนขอของผู้ปฏิเสธศรัทธาไร้ผล – บทเรียนสำคัญที่ว่าการขอและการวิงวอนจะมีคุณค่าก็ต่อเมื่อผู้ขอนั้นมีศรัทธาและความเชื่อมั่นต่ออัลลอฮ์ ส่วนผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา การขอของพวกเขาก็ไร้ซึ่งประโยชน์
4. ความสำคัญของการใช้ชีวิตในโลกนี้อย่างมีสติ – เราควรตระหนักว่าโอกาสในโลกดุนยานี้คือเวลาทองในการศรัทธาและปฏิบัติความดี ก่อนที่วันนั้นจะมาถึงซึ่งการยอมรับจะไม่มีค่าอีกต่อไป
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่ส่งบรรดารอซูล – การที่พระองค์ส่งศาสนทูตมาพร้อมหลักฐานชัดเจน คือความเมตตาอันยิ่งใหญ่ที่มนุษย์ควรสำนึกและตอบรับด้วยการเชื่อฟังและปฏิบัติตาม