Surat Fussilat — Ayat 31

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَوْلِيَاؤُكُمْ (auliya'ukum): para pangreksa, para pamomong, para mitra kang tansah nulungi lan njaga.
• تَشْتَهِي (tasytahi): kepengin banget, ngarep-arep kelawan hawa nepsu.
• تَدَّعُونَ (tadda'un): padha nyuwun, padha njaluk, padha ngarep-arep.

2) Katrangané ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake pangandikané para malaikat marang wong-wong mukmin kang padha iman lan istiqamah ing dalan kang bener. Para malaikat padha ngandika: "Sakawité awaké dhéwé iki dadi pangreksamu ing donya, yaiku tansah nulungi, nuntun, lan njaga awakmu kelawan dhawuhé Allah. Ora mung ing donya waé, ing akherat uga awaké dhéwé tetep dadi pangreksamu, ora bakal pisah karo awakmu nganti awakmu mlebu ing swarga."

Banjur para malaikat nerusake: "Ing swarga, awakmu bakal oleh samubarang kang dadi kepenginé atimu, apa waé kang dadi kesenenganmu. Lan awakmu uga bakal oleh samubarang kang padha dinyuwun lan diarep-arep, apa waé kang padha dijaluk marang Allah, mesthi bakal katekan lan kasedhiya ana ing ngarepmu. Kabeh iku minangka pakurmatan lan kanugrahan saka Allah kang Maha Ngapura dosa-dosamu lan Maha Welas marang awakmu."

Dadi, ayat iki nuduhake bab kabegjan kang gedhe banget kanggo wong-wong mukmin: ora mung ing donya padha diparingi pitulungan lan panggulawenthah, nanging ing akherat uga padha diparingi pangreksa kang tetep, yaiku para malaikat, lan diparingi swarga kang isine sakabehing kang dadi kepenginé ati, tanpa ana kang ora katekan.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Wong mukmin iku ora tau dhewekan. Ing donya ana malaikat kang tansah njaga lan nulungi, ing akherat uga tetep dipangreksa. Iki ndadèkaké ati tentrem lan ora wedi ngadhepi urip.
• Swarga iku panggonan kang kebak kanugrahan. Apa waé kang dadi kepenginé ati lan apa waé kang dinyuwun marang Allah, kabeh bakal katekan. Ora ana kang ora bisa kelakon ing swarga.
• Ayat iki ngajak wong-wong supaya padha sregep ngibadah lan tetep istiqamah ing dalan kang bener, amarga ganjarané gedhe banget lan ora ana tandhingane.
• Allah iku Maha Ngapura lan Maha Welas. Senajan manungsa tau luput, nanging yèn padha tobat lan iman, Allah bakal ngapura lan menehi pangapura kang gedhe.
• Ayat iki nduduhake katresnané Allah marang hamba-hamba-Né kang mukmin. Dadi, wong Islam kudu padha seneng lan bungah, amarga agamané iki agama kang kebak berkah lan janji-janji kang endah.