سورت فصلت — آیت 39

د لمانيز معناګانې:

• خَاشِعَةً: وچه، بې اوبو، بې نباته ځمکه.
• اهْتَزَّتْ: خوځېدل، ژوندي کېدل، د نباتاتو د راټوکېدو له امله خوځېدل.
• وَرَبَتْ: پړسېدل، لوړېدل، د اوبو د جذب له امله ډېرېدل.

د آیت تفسیر:

د الله تعالی له لویو نښو او د هغه د وحدانیت له دلايلو څخه دا ده چې ته ځمکه وچه، مړه او بې نباته وینې، چې هېڅ ځواک او ژوند په کې نه وي. خو کله چې پرې باران ووروو، ناڅاپه په کې ژوند راځي، خوځېږي، پړسېږي او له هغې څخه بېلا بېل نباتات راټوکېږي چې د ستر خالق د قدرت ښکارندويي کوي. هغه ذات چې دې مړې ځمکې ته يې دا ډول ژوند ورکړ، یقیناً هماغه د مړيو د ژوندي کولو توان لري. هغه پر هر څه بشپړ قدرت لري، نه د ځمکې د ژوندي کولو کار ورته ګران دی او نه د مړيو د راژوندي کولو. لکه څنګه چې هغه د مړې ځمکې د ژوندي کولو توان لري، هماغه شان به د قيامت په ورځ مړي له قبرونو راژوندي کړي او سزا او جزا به ورکړي.

له دې آیت څخه اخیستل شوې ګټې:

• دا چې د ځمکې ژوندي کېدل د باران په واسطه د قيامت د ورځې د راژوندي کېدو یوه روښانه بېلګه ده، چې هر کال يې وینو او پر هغه قانع کېږو.
• دا چې د الله تعالی قدرت بشپړ دی او هېڅ شی يې له قوت څخه نهشي وتلی، نه د ژوند ورکول او نه د مرګ ورکول.
• دا چې د نباتاتو راټوکېدل او د ځمکې زرغونېدل د الله تعالی پر رحمت او فضل دلالت کوي، چې خپل بندګان هېر نهکړي.
• دا چې د دې نړۍ ژوند د آخرت د ژوند په پرتله ډېر لنډ او کمزوری دی، نو بايد انسان تل د آخرت د تلپاتې ژوند لپاره چمتووالی ونيسي.