சூரா ஃபுஸ்ஸிலத் — வசனம் 39

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• خَاشِعَةً (காஷிஅத்): வறண்டு, தாவரங்கள் இல்லாமல், உயிரற்ற நிலையில் இருத்தல்.
• اهْتَزَّتْ (இஹ்தஸ்ஸத்): நீரின் காரணமாக அசைந்து, தாவரங்கள் முளைத்து உயிர்பெறுதல்.
• رَبَتْ (ரபத்): மண் பொங்கி உயர்வது, தாவரங்களின் வளர்ச்சியால் நிலம் உயர்ந்து செழிப்படைதல்.

விளக்கம்:

அல்லாஹ்வின் வல்லமைக்கும் ஏகத்துவத்திற்கும் உள்ள தெளிவான அத்தாட்சிகளில் ஒன்று: நீங்கள் பூமியை வறண்டு, உயிரற்ற நிலையில் காண்கிறீர்கள். அதில் எந்த தாவரமும் இல்லை. ஆனால், நாம் அதன் மீது மழை நீரை இறக்கியவுடன், அது அசைந்து, தாவரங்கள் முளைத்து, மண் பொங்கி உயர்ந்து, செழிப்படைகிறது. இறந்த பூமிக்கு இவ்வாறு உயிர் கொடுத்தவன், இறந்த மனிதர்களையும் மறுமையில் உயிர்ப்பிக்க வல்லவன் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. நிச்சயமாக அவன் அனைத்தின் மீதும் பேராற்றலுடையவன். பூமியை உயிர்ப்பிப்பது போல், மனிதர்களை அவர்களின் கப்றுகளிலிருந்து எழுப்பி, அவர்களுக்கு கணக்குக் கேட்டு, கூலி-தண்டனை வழங்க அவனால் முடியும். அவனுடைய சக்திக்கு எதுவும் அசாத்தியமில்லை.

பயன்கள்:

• இயற்கையின் நிகழ்வுகளை கவனிப்பது இறைவனின் வல்லமையை உணர வழிவகுக்கிறது. வறண்ட பூமி மழையால் செழிப்படைவதைப் பார்ப்பது, மறுமை நாளில் மனிதர்கள் உயிர்ப்பிக்கப்படுவதற்கான உறுதியான ஆதாரமாக உள்ளது.
• இந்த உதாரணம் மனிதனுக்கு நம்பிக்கையை அளிக்கிறது: அல்லாஹ்வின் கருணையும் சக்தியும் எல்லையற்றவை. அவன் விரும்பினால், எந்த நிலையிலிருந்தும் மாற்றம் கொண்டு வர முடியும்.
• இறந்த பூமியின் உயிர்ப்பு, மனிதர்கள் தங்கள் வாழ்வில் சந்திக்கும் சிரமங்களுக்குப் பிறகு நிவாரணம் வரும் என்பதை நினைவூட்டுகிறது. கஷ்டத்திற்குப் பிறகு சுகம், மரணத்திற்குப் பிறகு மறுமை வாழ்வு என்பதை உணர்த்துகிறது.
• இந்த ஆயத்தின் மூலம், அல்லாஹ்வின் மீது முழு நம்பிக்கை வைத்து, அவனுடைய கட்டளைகளுக்கு கீழ்ப்படிந்து வாழ வேண்டும் என்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது. ஏனெனில், அவனுடைய சக்திக்கு முன் எதுவும் தடையில்லை.