ซูเราะฮฺ ฟุศศิลัต — อายะฮฺ 39

คำอธิบายความหมายของคำสำคัญในโองการ:

• خَاشِعَةً (คอชิอะฮ์): หมายถึง แผ่นดินที่แห้งแล้ง ราบเรียบ ไม่มีความเขียวชอุ่ม หรือไม่มีการเจริญเติบโตของพืชพรรณใด ๆ
• اهْتَزَّتْ (อฮ์ตัซซัต): หมายถึง แผ่นดินสั่นสะเทือนและเคลื่อนไหว ซึ่งเป็นการเปรียบเปรยถึงการที่เมล็ดพืชใต้ผิวดินเริ่มแตกหน่อและแทงยอดขึ้นมา
• وَرَبَتْ (วะรอบัต): หมายถึง แผ่นดินพองตัวสูงขึ้น เนื่องจากพืชพรรณงอกเงยขึ้นมา ทำให้พื้นดินสูงและอุดมสมบูรณ์

การตีความโองการ:

จากสัญญาณอันยิ่งใหญ่ที่บ่งบอกถึงเอกภาพและอานุภาพของอัลลอฮ์ คือการที่เจ้าได้เห็นแผ่นดินแห้งผาก ไม่มีพืชพรรณใด ๆ เจริญงอกงามบนพื้นผิวของมัน แต่เมื่อเราหลั่งน้ำฝนลงมาจากฟากฟ้า แผ่นดินนั้นก็สั่นสะเทือนและเคลื่อนไหวด้วยการแตกหน่อของเมล็ดพืชที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นดิน และพองตัวสูงขึ้นด้วยความอุดมสมบูรณ์ของพืชพันธุ์ที่งอกเงยออกมา แท้จริงผู้ทรงทำให้แผ่นดินที่แห้งแล้งกลับมีชีวิตชีวาด้วยพืชพรรณนั้น ย่อมทรงสามารถที่จะทำให้บรรดาผู้ตายกลับมีชีวิตขึ้นมาได้อย่างแน่นอน เพื่อการฟื้นคืนชีพและการตอบแทนในวันปรโลก แท้จริงพระองค์ทรงอานุภาพเหนือทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่มีสิ่งใดที่จะมาขัดขวางพระประสงค์ของพระองค์ได้ ไม่ว่าจะเป็นการให้ชีวิตแก่แผ่นดินที่ตายแล้ว หรือการให้ชีวิตแก่ผู้คนที่ตายไปแล้วจากหลุมฝังศพของพวกเขา

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับจากโองการ:

1. การใคร่ครวญถึงปรากฏการณ์ธรรมชาติรอบตัวเรา เช่น การที่แผ่นดินแห้งแล้งกลับเขียวชอุ่มหลังฝนตก เป็นหนทางหนึ่งที่จะนำเราไปสู่การศรัทธาในอานุภาพของอัลลอฮ์ และยกระดับความศรัทธาของเราให้มั่นคงยิ่งขึ้น
2. การฟื้นคืนชีพของแผ่นดินหลังความแห้งแล้ง เป็นหลักฐานที่ชัดเจนและเป็นรูปธรรมที่พิสูจน์ว่าการฟื้นคืนชีพของมนุษย์หลังความตายนั้นเป็นเรื่องที่อัลลอฮ์ทรงสามารถกระทำได้อย่างแน่นอน ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้
3. อัลลอฮ์ทรงเปิดโอกาสให้มนุษย์ได้ใช้สติปัญญาไตร่ตรองถึงสัญญาณต่าง ๆ ในจักรวาล เพื่อที่เราจะได้เข้าถึงความจริงและศรัทธาอย่างมีเหตุผล ไม่ใช่การศรัทธาที่ปราศจากการคิดพิจารณา
4. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อสรรพสิ่งนั้นกว้างใหญ่ไพศาล พระองค์ทรงประทานความอุดมสมบูรณ์แก่แผ่นดินที่แห้งแล้ง และทรงประทานชีวิตแก่ผู้ที่ตายไปแล้ว ด้วยความยุติธรรมของพระองค์ในการตอบแทนความดีและความชั่ว ซึ่งสิ่งนี้ทำให้หัวใจของผู้ศรัทธาเปี่ยมไปด้วยความหวังและความยำเกรงต่อพระองค์อยู่เสมอ