Suurah Fussilat — Aayad 39

Macnaha Erayada:

• خَاشِعَةً: dhul engegan oo aan wax ka soo bixin.
• اهْتَزَّتْ: way dhaqaaqday oo la muuqatay nolosha dhexdeeda.
• وَرَبَتْ: way koryeertay oo barartay.

Tafsiirka Aayadda:

Waxaa ka mid ah calaamooyinka qudrada iyo weynimadda Eebe, inaad aragto dhulka oo engegan, aan wax ka soo bixin, markaas Eebe ku soo dejiyo roobka, waxa uu dhulku noolaadaa, wuxuuna dhaqaaqaa isagoo soo bixinaya doog iyo dhir kala duwan, wuxuuna koryeelaa oo bararaa. Haddaba Eebaha nooleeyay dhulkan oo engegana, waa kan nooleeya dadka dhintay, isagoo ka soo bixin doona qabriga, isagoo xisaabin doona oo abaalmarin doona. Eebe waa kan wax walba kara, kuma cuslaato inuu nooleeyo dhulka engegan, mana cuslaato inuu soo nooleeyo dadkii dhintay oo u soo celiyo nolosha.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Aayaddani waxay inoo caddaynaysaa in Eebe yahay kan uun wax walba kara, isagoo nooleeya dhulka engegan, sidaas oo kale wuxuu nooleyn doonaa dadka dhintay.
2. Waxay inagu boorrinaysaa inaan fiirino makhluuqaadka Eebe, si aan u ogaanno qudradiisa, una xoojino cibaadadiisa.
3. Waxay inagu xoojinaysaa rumaynta Qiyaamaha iyo soo bixinta, waxayna inagu dhiirigelinaysaa inaan u diyaar garo aakhiro, oo aan ku camal fanno wixii Eebe ka raalli ah.
4. Waxay inagu tusinaysaa in Eebe yahay naxariis badane, isagoo roobka ku nooleeya dhulka, si dadka ugu helaan cunto iyo nolol, sidaas oo kale wuxuu u naxariisan doonaa mu'miniinta Maalinta Qiyaamaha.