Surja Fussilet — Ajet 39

Kuptimet e fjalëve:

• خَاشِعَةً: e tharë, e shkretë, pa bimësi.
• اهْتَزَّتْ: u lëkund dhe u gjallërua duke nxjerrë bimë.
• وَرَبَتْ: u ngrit dhe u lartësua për shkak të bimësisë që doli prej saj.

Tefsiri i Ajetit:

Ndër shenjat e mëdha që dëshmojnë për madhështinë e Allahut dhe njëshmërinë e Tij, është ajo që ti e sheh me sy: toka e tharë dhe e vdekur, pa asnjë shenjë jete në të. Por kur Allahu zbret mbi të shiun, ajo fillon të dridhet dhe të lëvizë nga gjallëria që i vjen, pastaj fryhet dhe ngrihet duke nxjerrë bimë e gjelbërim të bukur. Ky transformim i mahnitshëm nga vdekja në jetë është provë e qartë se Ai që e ngjalli tokën pas tharjes së saj, është i aftë t'i ngjallë të vdekurit nga varret e tyre në Ditën e Gjykimit. Ai që e ka fuqinë të nxjerrë jetën nga toka e vdekur, padyshim që ka fuqi mbi çdo gjë, dhe asgjë nuk është e pamundur për Të – as ngjallja e tokës, as ringjallja e njerëzve për llogari e shpërblim.

Përfitimet që nxirren nga ky ajet:

1. Ky ajet na mëson të shikojmë me syrin e mendjes dhe të reflektojmë mbi krijesat e Allahut, sepse çdo gjë në natyrë është një libër i hapur që flet për madhështinë e Krijuesit.
2. Ringjallja e tokës pas vdekjes së saj është një dëshmi e gjallë dhe e prekshme për mundësinë e ringjalljes së njerëzve, duke forcuar besimin në Ditën e Fundit dhe duke na bërë të përgatitemi për të.
3. Ajeti na mbush zemrat me shpresë dhe optimizëm, sepse na tregon se pas çdo vështirësie dhe thatësie vjen lehtësimi dhe gjallëria, ashtu siç vjen pranvera pas dimrit.
4. Fuqia e Allahut është e pakufishme dhe asgjë nuk është e pamundur për Të, prandaj duhet t'i mbështetemi Atij në çdo gjë dhe t'i lutemi me bindje të plotë se Ai është i aftë për çdo gjë.
5. Ky ajet na fton të jemi mirënjohës ndaj Allahut për begatinë e ujit dhe të bimësisë, që janë shenja të mëshirës së Tij ndaj krijesave të Tij.