Fussilət surəsi — Ayə 39

Sözlərin izahı:

• خَاشِعَةً — qurumuş, heç bir bitki bitməyən, sanki boynunu əyib təvazö edən torpaq.
• اهْتَزَّتْ — torpaq canlandı, hərəkətə gəldi, bitkilər boy verməyə başladı.
• رَبَتْ — şişdi, qalxdı, artdı — torpaqdan bol-bol bitkilər çıxdı.
• مُحْيِي الْمَوْتَىٰ — ölüləri dirildən.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə Allahın qüdrətinin və birliyinin açıq-aydın dəlillərindən birini göstərir. Sən quru, kimsəsiz, heç bir bitki bitməyən torpağa baxırsan — elə bil torpaq boynunu əyib susmuş, heç nə vermir. Amma biz göydən yağış endirdikdə torpaq dirçəlir, hərəkətə gəlir, içinə gizlənmiş toxumlar oyanır, cücərir və torpaq qalxıb şişir — hər tərəfə yaşıllıq, bərəkət yayılır.

Budur Allahın qüdrətinin əlaməti! Elə bir qüdrət ki, quru torpağa həyat verir, onu yenidən canlandırır. Bəs bu qüdrətin sahibi ölüləri diriltməyə qadir deyilmi? Əlbəttə, qadirdir! Torpağı ölü halından dirildən Allah, insanları da qəbirlərindən çıxarıb haqq-hesaba çəkəcəkdir. Şübhəsiz ki, O, hər şeyə qadirdir — nə torpağı diriltmək, nə də ölüləri diriltmək Onu aciz qoya bilməz.

Ey insan! Bir düşün: hər yaz fəsli gəldikdə torpağın necə dirildiyini, quraq çöllərin necə yaşıl bağlara çevrildiyini öz gözlərinlə görürsən. Bu, Allahın sənə hər il təkrarladığı bir dərsdir — Ölümdən sonra dirilmənin canlı bir nümunəsidir. Torpağa bir damcı su həyat verirsə, Allahın əmri ilə sənin də qəbrindən diriləcəyini heç vaxt unutma. Bu ayə sənə ümid verir, qəlbinə iman nuru yayır və səni Allahın sonsuz qüdrətini dərk etməyə dəvət edir.