Сураи Аш-Шура — Оят 28

1. Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

• Ал-Ғайс: борон, яъне оби борон, ки Худованд аз осмон мефиристад ва ба воситаи он заминро зинда мекунад.
• Қанату: ноумед шуданд, яъне мардум аз боридани борон комилан ноумед гардиданд.
• Яншуру раҳматаҳу: раҳмати Худоро паҳн мекунад, ки мақсад аз он сабзидани замин, рӯидани гиёҳҳо ва фароҳам омадани ризқу рӯзӣ ба воситаи об аст.
• Ал-Валий: Сарпарасту дӯсту ёвари бандагони худ.
• Ал-Ҳамид: Ситоишшуда, ки дар ҳар ҳол сазовори ҳамду ситоиш аст.

1. Тафсири оят:

Худованди Таоло дар ин ояти карима мефармояд, ки Ӯ танҳо Зотест, ки боронро аз осмон нозил мекунад. Ин боронро Ӯ пас аз он мефиристад, ки мардум аз боридани он ба куллӣ ноумед шуда буданд ва ҳеҷ умеде ба он надоштанд. Пас Худованд бо ин борон раҳмати худро паҳн мекунад: замин сабз мешавад, гиёҳҳо мерӯянд ва ризқу рӯзии бандагон фароҳам меояд. Ӯст Сарпарасту дӯсти бандагони худ, ки корҳои онҳоро ба некӣ тадбир мекунад, ва Ӯст Ситоишшуда, ки дар ҳар ҳол — дар сахтӣ ва осонӣ, дар тангию фарохӣ — сазовори ҳамду ситош аст.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва мардумро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

• Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд ба бандагони худ меҳрубон аст: Ӯ боронро дар вақти ниёз ва пас аз ноумедӣ мефиристад, то мардум бидонанд, ки ҳеҷ гоҳ аз раҳмати Худо ноумед нашаванд.
• Худованд Сарпарасту дӯсти бандагони худ аст ва онҳоро дар ҳамаи ҳолҳо тадбир мекунад; ин боиси оромиши дил ва умедворӣ ба Худованд мегардад.
• Ӯ дар ҳар ҳол сазовори ситоиш аст, ҳатто вақте ки банда ба душворӣ дучор мешавад, зеро дар ҳар кор ҳикмате аз ҷониби Худованд ҳаст.
• Ин оят моро тарбият мекунад, ки ба Худованди ягона таваккул кунем, аз Ӯ талаб кунем ва ҳамду ситоишро танҳо ба Ӯ бахшем, то дилҳо бо имон ва Қуръон рӯшан гарданд.