Suurah Az-Zukhruf — Aayad 11

Macnada Erayada:

• بِقَدَرٍ: Qiyaas ku habboon, oon ahayn daad xoog leh oo wax baabbi'iya, mana ahayn mid ka yar baahida.
• فَأَنشَرْنَا: Waxaan ku noolaynay, waxaan soo bixinay.
• بَلْدَةً مَّيْتًا: Dhul engegan oo aan wax ka bixin, oo dhirta ku dhintay.

Tafsiirka:

Allaah Subxaannahu waa kan hoos uga soo dejiya samada biyo qiyaasan oo ku habboon baahida dadka iyo xoolahaba — ma aha daad daran oo wax baabbi'iya, mana aha mid ka yar baahida loo qabo. Markaas biyahaas waxaan ku noolaynaa dhul engegan oo aan wax ka bixin, waxaana ka soo baxaa dhir iyo beerahooda nooc kasta ah. Sida aan dhulka engegan ugu noolaynay biyaha roobka, sida oo kale ayaa idinka — dadka — laydinku soo bixin doonaa qabrigiina markaad dhimataan, si aad u noolaataan oo laydin soo celiyo si aad xisaab ugu bixisaan.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Awoodda Allaah ee ku noolaynta dhulka engegan waxay caddayn u tahay awooddiisa ku soo noolaynta dadka maalinta Qiyaamaha, sidaas darteed waa inaan xoojinnaa Iimaankeena iyo yaqiinna ku aaddan soo bixinta.
2. Naxariista Allaah ee dadkiisa ku gaadha — wuxuu u soo dejiyaa roob qiyaasan oo ku habboon baahida, ma aha mid wax baabbi'iya, taas oo ina baraysa inaan ku dhaqanno dhexdhexaadnimada arrimahayaga.
3. Aayaddan waxay ku boorrinaysaa inaan fiirino makhluuqaadka Allaah, sida roobka iyo dhulka engegan, si aan u ogaanno weynaha Abuuraheenna oon u mahadnaqno.
4. Waxay ina xusuusinaysaa in nolosha adduunyo iyo dhimashadeedu ayna ahayn dhamaadka, balse ay jirto nolol kale oo ka horraysa, taas oo ina dhiirrigelinaysa inaan u camal fanno nolosha Aakhiro.